550 OLPC – XO1 έχουν μοιραστεί σε 28 Ελληνικά σχολεία!

Μαθαίνοντας (και) με υπολογιστές: Το OLPC σε Ελληνικά σχολεία (Θεσ/νικη) from Re-public on Vimeo.

Aπό το editorial:

“Kατά τη συγγραφή του καλέσματος για άρθρα, ο κύριος στόχος μας ήταν η συγκέντρωση κειμένων σχετικά με μια κριτική προσέγγιση των μορφών ομότιμης παραγωγής και διανομής ενέργειας. Ωστόσο ένα τέτοιο κάλεσμα αποτελεί τις περισσότερες φορές μια ανοικτή πρόκληση, καθώς το που θα οδηγηθείς είναι αβέβαιο. Eν τέλει, αντιληφθήκαμε πως πριν κάποιος εξετάσει από μια κριτική σκοπιά το συζητούμενο θέμα, η διατύπωση ενός αξιόπιστου θεωρητικού πλαισίου είναι αναγκαία.

Eπομένως, τα άρθρα και οι συνεντεύξεις που περιλαμβάνονται στο παρόν τεύχος προσπαθούν να περιγράψουν το πλαίσιο, μέσα στο οποίο οι συζητήσεις και οι πειραματισμοί, με τις εξεταζόμενες εναλλακτικές μορφές παραγωγής και διανομής ενέργειας, λαμβάνουν χώρα. Eπιπλέον, αυτό το αφιέρωμα φωτίζει κάποιες πλευρές των απαραίτητων υποδομών, καταπιάνεται με την ελληνική περίπτωση, περιλαμβάνει υποθέσεις για το μέλλον, και αναλύει την αναδυόμενη πολιτική οικονομία της ομότιμης παραγωγής ενέργειας.

Eυελπιστούμε, λοιπόν, πως πέρα από τη γνώση και τις πρωτότυπες αναλύσεις και ιδέες που ενδεχομένως διατυπώνονται, αυτό το τεύχος θα αποτελέσει μια αφορμή και ένα εργαλείο για την επέκταση και τον εμπλουτισμό των συζητήσεων σχετικά με την ομότιμη προοπτική.”

Στο τεύχος συμμετέχουν τρία μέλη της P2P foundation:

O Γιώργος Παπανικολάου με το “Η ομότιμη παραγωγή ενέργειας και οι κοινωνικές συγκρούσεις στην εποχή της πράσινης ανάπτυξης”

O Michel Bauwens με το “Θέτοντας το ευρύτερο πλαίσιο για τις ομότιμες υποδομές: Τα μακρά κύματα και το νέο κοινωνικό συμβόλαιο”

O Eric Hunting με το “Για τις προοπτικές και τη στρατηγική της ομότιμης ενέργειας”.

Γιώργος Παπανικολάου – Τα “Κοινά”: Σκέψεις για το χώρο from Re-public on Vimeo.

Με την πρωτοβουλία αυτή σε συνεργασία της Amazon και του OLPC μπορείτε ν’ αγοράσετε ένα XO laptop δωρίζοντας ταυτόχρονα έναν υπολογιστή σε ένα παιδί των αναπτυσσόμενων χωρών.

Σχετικά με την τύχη του OLPC στα ελληνικά σχολεία, τίποτα δεν έχει ακουστεί μετά τις τελευταίες προσπάθειες του υπουργού οικονομίας που περιέγραψα στο post “το Lego και η Babushka”.
Είναι μια ευκαιρία για όσους ενδιαφέρονται να δώσουν αυτή τη μοναδική εκπαιδευτική ευκαιρία στα παιδιά τους και μπορούν να υποστηρίξουν οικονομικά το εγχείρημα.

Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται αυτές τις μέρες αναδεικνύουν την ανάγκη να ωριμάσουν γρήγορα εναλλακτικές και πολυφωνικές πρωτοβουλίες των πολιτών για ομότιμη ενημέρωση. Δείτε το κάλεσμα του σε δοκιμαστική λειτουργία ιστοτόπου “Μετά την εφημερίδα”. Μια προσπάθεια που αξίζει να υποστηριχθεί και να πετύχει, επίκαιρη όσο ποτέ μετά την πολύ επιτυχημένη παρέμβαση αλλαγής της ροής του προγράμματος της ΕΡΤ από τους διαμαρτυρόμενους πολιτες. Δυστυχώς για ακόμα μια φορά πολλά ΜΜΕ δεν έκριναν καθόλου σκόπιμο εκτός από τα αστυνομικού τύπου κουτσομπολιά και την κινδυνολογία να αναδημοσιεύσουν το μικρό κείμενο της προκύρηξης που νομίζω ότι αξίζει να αναπαράγουμε παρακάτω (πηγή ):

«Η δράση μας είναι αποτέλεσμα μίας συσσωρευμένης πίεσης που λεηλατεί τις ζωές μας και όχι μόνο μία συγκινησιακή έκρηξη με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από την αστυνομία. Είμαστε μία ακόμη συλλογικότητα, κομμάτι της εξέγερσης που συμβαίνει.

» Ενάντια στην εξημέρωση από τα ΜΜΕ, προβαίνουμε σε παρέμβαση-παρεμβολή στη ροή του προγράμματος της ΕΡΤ. Θεωρούμε ότι τα ΜΜΕ συστηματικά καλλιεργούν το φόβο. Αντί να ενημερώνουν παραπληροφορούν. Παρουσιάζουν μια πολύμορφη εξέγερση σαν τυφλή εκτόνωση.

» Εξηγούν την κοινωνική έκρηξη με όρους ποινικούς και όχι πολιτικούς. Αποκρύπτουν επιλεκτικά τα πραγματικά γεγονότα. Προβάλλουν μία εξέγερση σαν ένα ακόμη θέαμα που πρέπει απλά να παρακολουθούμε μέχρι να αρχίσει το επόμενο σήριαλ. Τα ΜΜΕ μετατρέπονται καθημερινά σε μέσα καταστολής της ελεύθερης και δημιουργικής σκέψης.

» Να αυτοοργανωθούμε. Καμία αυθεντία δεν μπορεί να προσφέρει λύσεις στα προβλήματά μας. Χρειάζεται να συναντηθούμε με άλλους ανθρώπους. Να μετατρέψουμε τους δημόσιους χώρους ? τους δρόμους, τις πλατείες, τα πάρκα, τις σχολές -σε χώρους αδιαμεσολάβητης έκφρασης. Να βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο για να συνδιαμορφώσουμε τον λόγο και τις δράσεις μας.

» Να μην φοβηθούμε, να κλείσουμε τις τηλεοράσεις, να βγούμε από τα σπίτια μας, να συνεχίσουμε να διεκδικούμε, να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Καταγγέλλουμε την αστυνομική βία ? Αμεση αποφυλάκιση των συλληφθέντων διαδηλωτών. Για την ανθρώπινη χειραφέτηση και την ελευθερία.»

Μπορείτε να δείτε το ιστορικό βίντεο της παρέμβασης στην ΝΕΤ.

Θα ήθελα τέλος να υπενθυμίσω ότι το p2p έχει διατυπώσει συγκεκριμένες απόψεις σχετικά με την κατάχρηση της δημόσιας περιουσίας από τις αποφάσεις της διοίκησης της ΕΡΤ σχετικά με τη διάθεση του οπτικοακουστικού της αρχείου, που φυσικά μαζί με τις πολλές άλλες, πνιγμένες από τα ΜΜΕ φωνές διαμαρτυρίας για το σκάνδαλο, δεν συγκίνησαν καθόλου τους διορισμένους από το κόμμα αρμόδιους.
Σχετικά links και το σχόλιο του stoned για τα γεγονότα στην ΕΡΤ :

Κρατική VS ομότιμης ιδιοκτησίας: η περίπτωση του ψηφιακού αρχείου της ΕΡΤ
Εκστρατεία για την απελευθέρωση του οπτικοακουστικού αρχείου της Ε.Ρ.Τ.
Το πρόβλημα με το οπτικοακουστικό αρχείο της ΕΡΤ και η οικονομική ανάπτυξη στην ψηφιακή κοινωνία
ΕΡΤ και BBC: Άδεια Creative Archive
Προς μια εναλλακτική οικονομία;
σχόλιο από τον stoned

Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι όλη η τεκμηρίωση για μια εκστρατεία για τη απελευθέρωση του αρχείου είναι ήδη έτοιμη στα ελληνικά και στα αγγλικά και χρειάζεται κάποια τεχνική βοήθεια από ανθρώπους εξοικιωμένους με μερικά εργαλεία του web για να βγει στον αέρα.

Ίσως με αυτή την ευκαιρία, κάποιος που μπορεί να ενδιαφέρεται για το εγχείρημα ας μην διστάσει να συνδράμει, στέλνοντας mail στο kostakis.b παπάκι gmail.com

Ένα ζωντανό παράδειγμα για το τι μπορούν να κάνουν οι πολίτες σε αυτοοργανωνόμενα δίκτυα, είναι η κάλυψη των γεγονότων αυτών των ημερών στην Αθήνα και τις άλλες πόλεις τις χώρας. Εκατοντάδες πολίτες καταγράφουν και αναμεταδίδουν τα γεγονότα μέσω του διαδικτύου, διαμορφώνοντας μια ομότιμη εναλλακτική απέναντι στον πολλές φορές φιλτραρισμένο από σκοπιμότητες λόγο των περισσοτέρων Ελληνικών mainstream media. Μπορείτε να πάρετε κάποια γεύση από την κάλυψη των γεγονότων στα παρακάτω links.

Κάμερες με αναμετάδοση σε πραγματικό χρόνο των γεγονότων από το Σύνταγμα και το Πολυτεχνείο

http://mfile.akamai.com/61609/live/reflector:45051.asx?prop=e

http://mfile.akamai.com/61609/live/reflector:50061.asx?prop=e

Ενδεικτικά μερικά μόνο από τα sites με τη δημοσιογραφία των πολιτών

http://www.neolaia.gr/wordpress/

http://hashtags.org/tag/griots

Οι ομότιμες πρωτοβουλίες των πολιτών εγγυώνται με τον καλύτερο τρόπο τη διάφανη απόδοση της πραγματικής διάστασης των γεγονότων και ασκούν μεγάλη πίεση στα παραδοσιακά Media περιορίζοντας την δυνατότητά τους να σκηνοθετήσουν την ενημέρωση. Έγκριτα μέσα ενημέρωσης του εξωτερικού βασίζουν πολλές από τις μεταδόσεις τους στο υλικό και στην πληροφόρηση των πολιτών

Σε μεταγενέστερο χρόνο θα είναι δυνατό να συζητήσουμε τα συμπεράσματα που βγήκαν απ’ αυτή την εμπειρία.

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί ένα εκτεταμένο σχόλιο του stoned στο ποστ με τίτλο fatal error. Αξίζει να το διαβάσουμε όλοι προσεκτικά και να αναρτήσουμε τα σχόλιά μας διαμορφώνοντας συλλογικά την πρόταση για την έξοδο από τη σημερινή κρίση των Βορειοατλαντικών κοινωνιών.

—————————————————–

“”Θεωρώ ότι το άρθρο αυτό με τον εμπνευσμένο τίτλο fatal error είναι έναυσμα για μια καινούργια πολιτική πρακτική, θραύσματα της οποίας αναδύονται από τα θραύσματα του αδιεξόδου μιας ανίκανης κυβέρνησης που πυροβολεί, μιας αντιπολίτευσης που κοροϊδεύει και των ΜΜΕ που προσπαθούν να διατηρήσουν με κάθε τρόπο αυτό το σάπιο status quo.

Λίγο πριν τις εκλογές του 2007, διατύπωνα σε σχόλια ενός ιστολογίου από τον ιστότοπο του ΕΛΛΑΚ, που ο blogger φρόντισε να διαγραφούν στη συνέχεια, τις βασικές κατευθύνσεις για μια αλλαγή στο διαρκές σκάνδαλο της Παιδείας με όχημα το Ελεύθερο Λογισμικό και ότι απαιτείται συντονισμένη δράση από κάτω και από τα πάνω για να υπάρξει αποτέλεσμα σε οποιαδήποτε απόπειρα αλλαγών. Επίσης διατύπωνα την θέση ότι δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα να υπάρξει έστω και η παραμικρή πρόοδος σε ο,τιδήποτε. Δυστυχώς αυτη η θέση ισχύει ακόμα.

Χρειάζεται ανατροπή του σημερινού πολιτικού συστήματος. Γιατί διαφορετικά, το Κράτος θα συνεχίσει τη συνταγή προς την κατάρρευση, δηλαδή να είναι αποτελεσματικό υπέρ των Δυνατών και εναντίον των αδυνάτων.

Δεν μιλάμε για το τι θα γίνει μετά, αλλά ακριβώς για το τι απαιτείται να γίνει τώρα. Ο παρόντας χρόνος, το τώρα, για να είμαστε ρεαλιστές, οριοθετείται μέχρι την επόμενη γενική εκλογική αναμέτρηση.

Η αναδιανομή του πλούτου σε μια προτεινόμενη λύση, όπως αναφέρει το άρθρο, είναι το καίριο για τη βιωσιμότητά της. Πρόκειται για μία έκφραση του αιτήματος της δίκαιης κατανομής που, με δεδομένη την παραγωγική ικανότητα της κοινωνίας, παραδοσιακά έχει δύο ερμηνείες :

1) τη δίκαιη κατανομή ως πολιτικό αίτημα αφού έχει προηγηθεί η ιδιωτική συσσώρευση κεφαλαίου

2) τη δίκαιη κατανομή ως οικονομικό αποτέλεσμα της κοινωνικής ιδιοκτησίας.

Σήμερα το αίτημα αυτό έχει γίνει ιδιαίτερα πιεστικό και η ικανοποίησή του θα ήταν μια ανακούφιση για μια κοινωνία που λίγο πριν την οικονομική χρεωκοπία, είναι ήδη ξοφλημένη.

Η χρεωκοπία ορίζεται από ένα σχήμα με δύο όψεις: της ηγεμονίας των πολύπλευρων ατομικών δυνατοτήτων και της συλλογικής αποτυχίας. Πρόκειται για ένα σχήμα που επανέρχεται κυκλικά με την ατομική επιτυχία να είναι υπεύθυνη για τη συλλογική απαξίωση χωρίς αυτός που έχει επιτύχει να αισθάνεται ότι η επιτυχία του αποτελεί αδίκημα εναντίον της κοινωνίας. Αυτό το σχήμα πολιτικά χρεώνεται σε όλες τις ιστορικά κυρίαρχες πολιτικές εκδοχές του καπιταλιστικού συστήματος, παλιότερα στις όψεις του φασισμού, σήμερα στο θρίαμβο των δημοφιλών, με τη βία και πάλι, ιδεολογιών του νεοφιλελευθερισμού και της σοσιαλδημοκρατίας. Φαίνεται ότι η χρεωκοπία, στο καπιταλιστικό σύστημα, είναι η ενδογενής κατάληξη μιας πολιτικής ιδεολογίας.

Για τη λύση της παραπάνω αντίθεσης νομίζω ότι αυτό που απαιτείται και που το ομότιμο κίνημα μπορεί να εκφράσει είναι το αίτημα της κατανομής των μέσων παραγωγής στις κοινότητες ενδιαφερόντων. Το αίτημα αυτό αποδίδει αυτόματα τη δίκαιη κατανομή του πλούτου στη μικροκλίμακα της κοινότητας. Δεν απαιτείται δηλαδή η κρατική ή άλλη εκτός κοινότητας διαμεσολάβηση. Η κοινότητα αποφασίζει και διαθέτει την τεχνική δυνατότητα για να αποφασίζει για τη διανομή του πλεονάσματος.

Η έννοια της ομότιμης παραγωγής χρειάζεται να εισαχθεί στο πολιτικό λεξιλόγιο, από τους υποστηριχτές της και όχι από τους σημερινούς μεγαλοσχήμονες που παρελαύνουν στα media. Δεν είναι εύκολο, επειδή η εισαγωγή του ομότιμου χαρακτήρα εμπεριέχει την αλλαγή στις σημερινές σχέσεις ιδιοκτησίας, απαιτεί δηλαδή μια πολιτική οικονομία των κοινοτήτων.

Για να γίνει πράξη η ομότιμη παραγωγή με τους σημερινούς όρους της δημοκρατίας, απαιτούνται:

η βούληση του πολιτικού φορέα που θα υποσχεθεί την ομότιμη παραγωγή

το προσωρινό πέρασμα των υπηρεσιών κοινωνικού χαρακτήρα στο Κράτος

η ευθύνη της διαχείρισης από τους υποστηριχτές του ομότιμου κινήματος, ενός τηλεοπτικού σταθμού που θα εκφράζει το αίτημα της ανανέωσης του πολιτικού συστήματος προς την κατεύθυνση της ομότιμης παραγωγής.

μια νέα γενιά πολιτικών να εισέλθει στο Κοινοβούλιο, που να συμφωνήσει να κάνει πράξη, όχι επιλεκτικά ό,τι συμφέρει τους Δυνατούς, αλλά ένα σύνολο επίκαιρων αιτημάτων, που θα μετασχηματίζει σταδιακά, το δημόσιο τομέα, από μεσολαβητή για τη διοχέτευση χρηματικών ροών σε συμφέροντα, σε κοινωνικό τομέα, με τα πρώτα μόνιμα αποτελέσματα να είναι ορατά σε έναν ορίζοντα πενταετίας. Τα αιτηματα αυτά προϋποθέτουν μια τεχνολογική επανάσταση και ορισμένα από αυτά αφορούν:

τη μετάβαση από τη σημερινή αδιέξοδη κατάσταση σε μια κοινωνία παραγωγής πλούτου μέσα από τις δραστηριότητες ανεξάρτητων κοινοτήτων ενδιαφερόντων, που θα προκύψουν είτε με τη συνένωση των ατομικών δεξιοτήτων στην επίτευξη ορισμένων στόχων είτε με τον μετασχηματισμό του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

την καθολική εισαγωγή του Ελεύθερου Λογισμικού σε όλο το φάσμα της Δημόσιας Διοίκησης (κανένα κόμμα προς το παρόν δεν έχει εκφραστεί υπέρ ενός παρόμοιου μέτρου)

την ενίσχυση των κοινοτήτων με το άνοιγμα της πρόσβασης σε αυτές των δημόσιων πόρων και την συνδρομή ειδικευμένων δημόσιων λειτουργών στη διευκόλυνση του έργου τους

τη μετατόπιση του βάρους από την οικονομική ανάπτυξη στην κοινωνική ευημερία. Έχει διατυπωθεί από παλιά ότι το δεύτερο δεν προϋποθέτει το πρώτο.

την παραγωγή νομοθετικού έργου που να αποδομεί το σημερινό σύστημα κρατικών διεκολύνσεων και φορολογικών παροχών προς τον ιδιωτικό τομέα και να απαγορεύει οποιαδήποτε χρηματική επιδότηση προς τις κοινότητες

τη θέσπιση κινήτρων για την κάθετη και οριζόντια συνένωση δραστηριοτήτων των μικρομεσαίων παραγωγών, βιοτεχνών και εμπόρων στο πρότυπο των κοινοτήτων

την πλήρη ανατροπή του ιδεολογικού καθεστώτος που επικρατεί σήμερα στην εκπαίδευση με απομάκρυνση της Εκκλησίας, κλείσιμο των κολλεγίων, άρση της τεχνοφοβίας, παράλληλη ουσιαστική ενδυνάμωση των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών, σταδιακή μεταφορά κεφαλαίων από τις μορφές της ιδιωτικής δευτεροβάθμιας παραπαιδείας στη δημόσια εκπαίδευση και εκσυγχρονισμό του περιεχομένου της εκπαίδευσης, ενίσχυση της πανεπιστημιακής έρευνας με βάση τις ανάγκες των κοινοτήτων

την αλλαγή της όψης των πόλεων της χώρας με αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις όπως αρμόζει σε έναν τρόπο ζωής φιλικό προς το περιβάλλον, την υποχρεωτικότητα της δημιουργίας μικρομονάδων σε όλες τις νέες, και ενθάρρυνση για τις παλιές, κατασκευές στην κατεύθυνση της ενεργειακής και βασικής διατροφικής αυτάρκειας, στη βάση της έξυπνης κατοικίας

την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό της λειτουργίας της

τη σταδιακή μεταφορά κεφαλαίων από τις ιδιωτικές μονάδες υγείας στη δημόσια υγεία και την κοινωνική μέριμνα, ενίσχυση της ερευνητικής δραστηριότητας των μονάδων υγείας

την άμεση και χωρίς όρους αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος για τις βιομηχανικές
μονάδες-ρυπαντές

την προσθήκη θέσεων εκπροσώπησης των κοινοτήτων ενδιαφερόντων στα στρατηγικά κέντρα λήψης αποφάσεων των οργανισμών. Γενικότερα: τη σύνδεση της διοικητικής διαχείρισης με το αντικείμενο δραστηριότητας του οργανισμού

την πλήρη ανατροπή των σχέσεων εκμετάλλευσης στην αγροτική παραγωγή με αναδιάρθρωση των καλλιεργειών στη βάση της τοπικότητας, την ενθάρρυνση του σχηματισμού κοινοτήτων και μικρομονάδων στην περιφέρεια για την ήπια εκμετάλλευση της γεωργικής και ζωικής παραγωγής, τη θέσπιση συμφωνητικών μέριμνας για τις μικρές ιδιοκτησίες, την απόδοση της δημόσιας, δασικής ή αποχαρακτηρισμένης έκτασης στο δημόσιο

Αν κάτι από όλα αυτά αξίζει, αναζητείται πολιτικός φορέας. Το κόστος χρηματοδότησης μιας τέτοιας πολιτικής εξαρτάται από τις παραμέτρους που θα αξιολογηθούν. Αν περιλαμβάνεται η ευημερία που θα προκύψει από την παραγωγική δραστηριότητα, τότε το κόστος θα είναι ελάχιστο”".

Τι μπορεί να προσφέρει στη σημερινή προβληματική κατάσταση η θεσμοθέτηση των Κοινών; Σ’αυτό το άρθρο θα περιγράψω πολύ σύντομα αυτό στο οποίο αναφέρεται ο Γιώργος στο fatal error: την υπόσχεση των Κοινών. 

Οι εταιρίες και οι θιασώτες των ιδιωτικοποιήσεων με την υποστήριξη της κυβέρνησης εκμεταλλεύονται τα Κοινά, με άλλα λόγια τη δημόσια, κοινή μας περιουσία: από τα δάση, τα λιμάνια, τoν αέρα, τις ραδιοσυχνότητες μέχρι τα δημόσια δεδομένα και την κοινά παραγόμενη πληροφορία και πολιτισμό. Δείτε την εικόνα 1.

Η δημιουργία οργανωμένης σφαίρα των Κοινών μέσω ιδρυμάτων (trusts – διοικούμενα από τους πολίτες…υπάρχουν πολλά παραδείγματα trusts, διαβάστε το βιβλίο του Βarnes για περαιτέρω ανάλυση) τα οποία θα διαχειρίζονται τα κοινά αγαθά θα έχει πολλαπλά οφέλη για όλο το κοινωνικό σύνολο (δείτε την εικόνα 2). Η θέσπιση βασικού εισοδήματος, η διάδοση της γνώσης, η προώθηση της καινοτομίας,  η αναβάθμιση της παιδείας και της έρευνας, η παραγωγή ενέργειας είναι μόνο μερικές από τις ευεργετικές συνέπειες μιας τέτοιας προοπτικής.    

Ελπίζουμε μέρη της προσπάθειάς μας για πλήρη, λεπτομερή ανάλυση της υπόσχεσης των Κοινών μέσα στο επόμενο έτος  να είναι έτοιμα για δημοσίευση…

Οι εικόνες βασίζονται στο βιβλίο του Barnes, Capitalism 3.0.