Ντοκυμαντέρ (παραγωγής 2010) με αγγλικούς υπότιτλους σχετικά με το Arduino, ένα από τα δημοφιλέστερα εγχειρήματα ανοικτού κώδικα στην υλική παραγωγή:

Arduino The Documentary (2010) English HD from gnd on Vimeo.

Παραθέτουμε στη wiki σελίδα μας μια αντιπροσωπευτική καταγραφή των ιστοσελίδων των κυριότερων πρωτοβουλιών, στην Ελλάδα, από τα κάτω οι οποίες δημιουργούν τον κόσμο που θέλουν μέσα στον κόσμο που θέλουν να ξεπεράσουν…

Το ελληνικό πειρατικό κόμμα θα είναι σύντομα επίσημα αναγνωρισμένο. Η ατζέντα του συνοψίζεται στην ιδρυτική του διακήρυξη που παρατίθεται παρακάτω. Οι αναγνώστες μπορούν να ανατρέξουν στην ιστοσελίδα του υπο ίδρυση κόμματος εδώ.

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ και ΑΡΧΕΣ του ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΠΕΙΡΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η παρακάτω ιδρυτική διακήρυξη είναι το αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας των Ελλήνων Πειρατών, με βάση τις ιδέες που αναπτύχθηκαν και ωρίμασαν σε όλη την Ευρώπη την τελευταία δεκαετία, την τρέχουσα πραγματικότητα και τις σημερινές και μελλοντικές ανάγκες της Ελληνικής Κοινωνίας.
Ζούμε ήδη στην εποχή της ψηφιακής επανάστασης, η οποία έχει επεκταθεί σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Τα πλεονεκτήματα της ψηφιακής εποχής είναι σημαντικά για όλους, για την κοινωνία μας και τον πολιτισμό μας. Ταυτόχρονα η ανθρώπινη ελευθερία, η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός των δικαιωμάτων των προσώπων τίθενται σε κίνδυνο από εταιρείες, οργανώσεις, οργανισμούς και κράτη, με πρωτόγνωρους τρόπους.
Η ψηφιακή εποχή προχωρά με ρυθμούς που ούτε η κοινωνία, ούτε η νομοθεσία, ούτε τα πρόσωπα καταφέρνουν πάντα να παρακολουθήσουν.
Η ψηφιοποίηση και η δικτύωση της γνώσης και του πολιτισμού της ανθρωπότητας, προχωρά παράλληλα με οικονομικές, νομικές και κοινωνικές προκλήσεις. Στις προκλήσεις αυτές συχνά δίνονται λάθος απαντήσεις, με βάση τα συμφέροντα ισχυρών μονοπωλίων και οδηγούμαστε σε απολυταρχικές πρακτικές, παγκόσμιας παρακολούθησης των προσώπων και των κοινωνιών.

Στο Κόμμα Πειρατών Ελλάδας πιστεύουμε πως οι ακρογωνιαίοι λίθοι της Κοινωνίας της Πληροφορίας πρέπει να είναι:
* Η ελεύθερη πρόσβαση του προσώπου στην ανθρώπινη Γνώση και τον Πολιτισμό.
* Ο σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας, της ελευθερίας της έκφρασης, της ιδιωτικής ζωής και του απορρήτου των επικοινωνιών.
* Η προστασία του προσώπου απέναντι στην απεριόριστη συλλογή, αποθήκευση, χρήση και παραχώρηση των προσωπικών του δεδομένων. (πληροφοριακός αυτοκαθορισμός)
Μόνο με αυτές τις βάσεις μπορεί να λειτουργήσει μια κοινωνικά δίκαιη, ελεύθερη, δημοκρατική κοινωνία.

Στο Κόμμα Πειρατών Ελλάδας ξεκινάμε από αυτές τις Αρχές, ώστε να βεβαιωθούμε ότι θα ενσωματωθούν στην Κοινωνία μας. Ταυτόχρονα, πιστεύουμε ότι αυτά τα θέματα αξίζουν την υποστήριξη όλων των πολιτών, χωρίς τοποθέτηση στον ξεπερασμένο άξονα αριστερά-κέντρο-δεξιά, αγωνιζόμενοι απλά για ένα πολύ καλύτερο Μέλλον. Για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, των ελευθεριών, της γνώσης και του πολιτισμού μας.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Στο Κόμμα Πειρατών Ελλάδας πιστεύουμε στη Δημοκρατία, γιατί μόνο η αληθινή Δημοκρατία επιτρέπει τη δίκαιη και ισορροπημένη συνύπαρξη των προσώπων, τα οποία στοχεύουν στην από κοινού πρόοδό τους.
Στο Κόμμα Πειρατών Ελλάδας θεωρούμε καθήκον όλων μας τη βελτίωση της Δημοκρατίας μας, μέσα από τις δυνατότητες Άμεσης Δημοκρατίας, τις οποίες ο 21ος αιώνας προσφέρει σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.
Η ενίσχυση της λήψης αποκεντρωμένων αποφάσεων και η δυνατότητα Συμμετοχής όλων στις αποφάσεις μπορούν και πρέπει να ενισχυθούν.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ.
Αγωνιζόμαστε για τη μεγαλύτερη δυνατή, δημοκρατική ισότητα όλων των ανθρώπων. Ως εκ τούτου στοχεύουμε στην αύξηση των τρόπων δημοκρατικής συμμετοχής κάθε προσώπου και ενθαρρύνουμε τη συμμετοχή όλων στις δημοκρατικές αποφάσεις, ειδικά τώρα που η τεχνολογία δίνει δυνατότητες Άμεσης Δημοκρατίας σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, όταν το θέμα είναι τέτοιο που η απόφαση μπορεί να ληφθεί με επώνυμες ψήφους.
Για εκλογές προσώπων ή άλλες αποφάσεις όπου οι ψηφοφόροι πρέπει να παραμείνουν ανώνυμοι, υποστηρίζουμε την ψηφοφορία με κάλπη, μέχρι οι επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις να μας οδη γήσουν σε ένα σύστημα ανοικτού κώδικα το οποίο θα εγγυάται ταυτόχρονα ανωνυμία και επαληθευσιμότητα.
Μας εκφράζει η Απλή Αναλογική, αλλά ερευνούμε την πιθανότητα να υπάρχουν ακόμη καλύτεροι τρόποι λήψης αποφάσεων (π.χ. LiquidFeedback).

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ.
Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας ενδιαφέρεται για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ελευθερίας όλων. Η Δημοκρατία μας έχει κατακτηθεί με μεγάλους αγώνες ενάντια στην απολυταρχία και τον ολοκληρωτισμό.
Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα χαρακτηρίζονται από την έλλειψη σεβασμού στο πρόσωπο και από τον πανταχού παρόντα έλεγχο. Τα σημερινά τεχνικά μέσα παρέχουν δυνατότητες, τις οποίες οι δικτάτορες του παρελθόντος δεν τολμούσαν ούτε καν να ονειρευτούν.
Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κάθε φορά που κάνουμε ένα ακόμη βήμα στο δρόμο της αύξησης της επιτήρησης. Εμείς οι Ευρωπαίοι έχουμε εμπειρίες για το που οδηγεί ο δρόμος του απόλυτου ελέγχου και δεν θέλουμε να τον βαδίσουμε, σε καμία περίπτωση.
Τα δικαιώματα στην ιδιωτική ζωή και το απόρρητο των επικοινωνιών αποτελούν βασικά θεμέλια μιας σύγχρονης δημοκρατικής κοινωνίας. Η ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας δεν είναι εφικτά χωρίς τα δικαιώματα αυτά.

Τα συστήματα και οι μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το κράτος εναντίον των πολιτών, πρέπει να υπόκεινται σε διαρκή αξιολόγηση και έλεγχο από εκλεγμένους αξιωματούχους.
Η παρακολούθηση προσώπων από το κράτος, χωρίς να είναι ύποπτα για διάπραξη εγκλήματος, αποτελεί απαράδεκτη παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή.

Σε κάθε πολίτη πρέπει να διασφαλίζεται το δικαίωμα στην ανωνυμία. Η διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από το κράτος στον ιδιωτικό τομέα πρέπει να απαγορεύεται.
Το απόρρητο της αλληλογραφίας πρέπει να επεκταθεί σε ένα γενικό απόρρητο επικοινωνιών. Η πρόσβαση στις επικοινωνίες ή η παρακολούθηση ενός προσώπου μπορούν να επιτρέπονται μόνο όταν το κράτος έχει ασφαλή υποψία ότι διαπράττεται έγκλημα.

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.
Στη σημερινή κοινωνία συσσωρεύονται όλο και περισσότερες πληροφορίες, οι οποίες διασυνδέονται με όλο και ισχυρότερους τρόπους.
Οι συνδεδεμένες πληροφορίες, η ψηφιακή γνώση, είναι η νέα μορφή ισχύος. Αν περιοριστεί η πρόσβαση σ’ αυτή τη γνώση σε ένα μικρό κύκλο ατόμων, οργανισμών, κρατικών ή ιδιωτικών φορέων, θα οδηγηθούμε αναπόφευκτα σε μια δομή εξουσίας όπου οι ελάχιστοι πληροφορημένοι θα έχουν όλη την ισχύ, θέτοντας σε κίνδυνο τις δημοκρατικές διαδικασίες της ελεύθερης κοινωνίας.
Η Διαφάνεια στη δημόσια διοίκηση και στην άσκηση της πολιτικής, σε όλα τα επίπεδα και βαθμούς διοίκησης του κράτους πρέπει να διασφαλίζεται απόλυτα.
Η πρόσβαση των πολιτών σε κάθε δημόσιο έγγραφο, κάθε πράξη, κρατική σύμβαση ή απόφαση της Δημόσιας Διοίκησης πρέπει να είναι άμεση, να εξασφαλίζεται ψηφιακά και χωρίς κόστος, ενώ κάθε απόφαση που δεν πληροί την αρχή της Διαφάνειας πρέπει να θεωρείται παράνομη.
Το Κόμμα των Πειρατών Ελλάδας στην κατεύθυνση της Διαφάνειας ζητά:
* Να αναγνωριστεί σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα πρόσβασης σε όλα τα επίπεδα κρατικών αποφάσεων και στα συνοδευτικά αρχεία, χειρόγραφα ή ψηφιακά, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξει έννομο συμφέρον. (Οι περιορισμοί που ίσως τεθούν για λόγους ατομικών δικαιωμάτων, εθνικής ασφάλειας και πρόληψης εγκληματικών πράξεων, πρέπει να είναι σαφώς διατυπωμένοι, ιδιαίτερα περιορισμένης έκτασης και σε καμιά περίπτωση να μην αφορούν οριζόντια ολόκληρους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης).
* Η ψηφιοποίηση και καταχώρηση των πληροφοριών αυτών να γίνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα.
* Η όποια άρνηση πρόσβασης να αιτιολογείται εγγράφως και να μπορεί να επανεξεταστεί από τρίτο μέρος (αρχή ή δικαστήριο).
* Καμία πρόσληψη να μην γίνεται στο Δημόσιο, χωρίς να έχουν ακολουθηθεί όλες οι διαδικασίες Διαφάνειας.
* Καμία απόφαση να μην λαμβάνεται στο Δημόσιο, χωρίς να έχουν ακολουθηθεί όλες οι διαδικασίες Διαφάνειας.
* Να θεωρείται παράνομη κάθε διεθνής ή διακρατική συμφωνία που δεν πληροί τα κριτήρια της διαφάνειας.
Οι κρατικές δομές υπάρχουν για να υπηρετούν τους πολίτες και το κοινωνικό συμφέρον και όχι την κρατική γραφειοκρατία.

Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας δεσμεύεται να επιδιώξει την υποχρέωση σήμανσης για όλους ανεξαιρέτως τους αστυνομικούς. Όλοι οφείλουν να φέρουν ορατή και αναγνωρίσιμη από μακριά σήμανση, με τη μορφή αριθμού, ο οποίος μπορεί ακόμη και να αλλάζει κατά καιρούς, αλλά είναι πάντα καταγεγραμμένος από τους προϊσταμένους του αστυνομικού.
Με αυτόν τον τρόπο θα είναι πάντα εφικτό να εντοπιστεί ο συγκεκριμένος Δημόσιος Υπάλληλος, όταν μια Ε.Δ.Ε. ή ένα δικαστήριο το απαιτήσουν. Ο προϊστάμενος του πρέπει να είναι υπεύθυνος για την αποτελεσματική εφαρμογή των απαιτήσεων σήμανσης.
Οι αστυνομικοί οφείλουν να αποφεύγουν κάθε κατάχρηση βίας κι όταν αυτό δεν καταστεί εφικτό, η κατάχρηση να αναφέρεται, με τον προσδιορισμό των εμπλεκομένων.
Η παραβίαση της παραπάνω νομοθεσίας πρέπει να τιμωρείται αυστηρά.

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ.
Στο Κόμμα Πειρατών Ελλάδας είμαστε υπέρ του διαχωρισμού των εξουσιών και της απόλυτης ανεξαρτησίας της δικαστικής εξουσίας.
Η δικαστική εξουσία σε επίπεδο Αρείου Πάγου, Συμβουλίου της Επικρατείας, Ελεγκτικού Συνεδρίου και Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου (μέχρι η Ελλάδα να αποκτήσει Συνταγματικό Δικαστήριο) πρέπει να προστατεύει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα από τη νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, οι οποίες πιστεύουμε ότι πρέπει να διαχωριστούν με τη δημιουργία ασυμβίβαστου Βουλευτή και Υπουργού.
Οι δικαστές πρέπει να έχουν τα τεχνολογικά μέσα, το ανθρώπινο δυναμικό και τις υποδομές, ώστε η δικαιοσύνη να αποδίδεται σε εύλογα χρονικά διαστήματα.
Πιστεύουμε στη συμμετοχή όλων των πολιτών στη νομοθετική εξουσία.
Ένας   σαφώς ορισμένος αριθμός πολιτών θα πρέπει να έχει το δικαίωμα  εισήγησης  αλλά και κατάργησης νόμων μέσω Δημοψηφισμάτων, με  τελικό στόχο την πλήρη εφαρμογή της ψηφιακής Άμεσης Δημοκρατίας, όταν καταστεί τεχνολογικά εφικτή ταυτόχρονα η ανωνυμία και η επαληθευσιμότητα της ψήφου, μέσα από συστήματα ανοιχτού κώδικα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ.
Είμαστε πεπεισμένοι ότι χρειάζεται πολύ περισσότερη ελευθερία και ανεξαρτησία των μεμονωμένων μελών των Δημοτικών και Περιφερειακών Συμβουλίων, ιδίως δε των μελών του Κοινοβουλίου, για να μειωθεί η κομματική πειθαρχία και η πίεση που τα κόμματα ασκούν στους Βουλευτές.
Είμαστε ενάντια στη  διαφοροποίηση των Βουλευτών και Υπουργών από τους απλούς πολίτες ως προς  την απονομή Δικαιοσύνης και ζητούμε την κατάργηση της Βουλευτικής  Ασυλίας για ποινικά αδικήματα, καθώς και της νομοθεσίας περί (μη) ευθύνης Υπουργών, οι  οποίοι πρέπει να έχουν τα ίδια χρονικά διαστήματα παραγραφών με  οποιονδήποτε πολίτη.
Πιστεύουμε στην πραγματική Ισονομία, όλοι οι πολίτες να είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, χωρίς να προβλέπεται διαφορετική μεταχείριση για κανέναν.

ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ.
Δεσμευόμαστε για την προώθηση του Ελεύθερου Λογισμικού. Το Ελεύθερο Λογισμικό εγγυάται στους χρήστες του ότι διατηρούν οι ίδιοι τον έλεγχο των συστημάτων τους, αλλά και τη δυνατότητα να το αναπτύξουν περαιτέρω εάν χρειάζεται, με συλλογική δράση.
Είναι μια σημαντική συμβολή στην ενίσχυση της αυτονομίας και της προστασίας της ιδιωτικής ζωής των χρηστών του. Ειδικότερα, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και το σύνολο της Δημόσιας Διοίκησης θα πρέπει σταδιακά να εργαστούν προς την κατεύθυνση όλη η υποδομή τους να μεταβεί σε ελεύθερο λογισμικό, έτσι ώστε να μειωθεί το κόστος για το Δημόσιο και η εξάρτηση του από μεμονωμένους κατασκευαστές.
Η ελεύθερη και συνεχής χρήση από όλους κάθε είδους ψηφιακών δεδομένων με τα συστήματα της επιλογής τους, μπορεί να γίνει μόνο αν τα δεδομένα αυτά βρίσκονται σε μορφή που πληροί τα κριτήρια του Ανοικτού Προτύπου, χωρίς περιορισμούς, προσβάσιμο από όλους, χωρίς τμήματα ή επεκτάσεις που να εξαρτώνται από μη ανοιχτά πρότυπα, ελεύθερο από νομικούς ή τεχνικούς όρους οι οποίοι περιορίζουν τη χρήση του από οποιονδήποτε ή σε οποιοδήποτε επιχειρηματικό μοντέλο. Η διαχείριση και η περαιτέρω ανάπτυξη του γίνεται ανεξάρτητα από οποιονδήποτε μεμονωμένο κατασκευαστή, στο πλαίσιο μιας διαδικασίας ισότιμης συμμετοχής ανταγωνιστών, αλλά και τρίτων και διατίθεται σε πολλαπλές πλήρεις υλοποιήσεις από διάφορους προμηθευτές, είτε ως εντελώς δωρεάν εφαρμογή.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ.
Το Κόμμα των Πειρατών δεσμεύεται να εξασφαλίσει πως ό,τι ψηφιακή πληροφορία ή περιεχόμενο παράγεται από δημόσιους φορείς ή με δημόσια χρηματοδότηση διατίθεται δωρεάν στο κοινό. Η διαθεσιμότητα δεν πρέπει να παρεμποδίζεται από αιτήσεις, άδειες, τέλη ή τεχνικά μέσα. Η πληροφορία πρέπει να διατίθεται σε ανοικτή μορφή και να αρχειοθετείται ελεύθερα στο διαδίκτυο.
Εξαιρέσεις από τα παραπάνω μπορούν να γίνονται μόνο για σοβαρούς λόγους, οι οποίοι θα πρέπει να υποβάλλονται εγγράφως, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ.
Στη σύγχρονη κοινωνία της πληροφορίας και των επικοινωνιών έχει υψίστη σημασία, όλα τα πρόσωπα, ανά πάσα στιγμή, να έχουν πλήρη πρόσβαση σε συστήματα πληροφορικής και επικοινωνιών, εφόσον το επιθυμούν.
Αυτή η δυνατότητα πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να εμποδίζει να συγκεντρωθούν στα χέρια λίγων τα συστήματα, τα δεδομένα και οι υποδομές, εξασφαλίζοντας σε όλους ελευθερία και προστασία της ιδιωτικής τους ζωής.

COPYRIGHT, ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ DRM.
Αναγνωρίζουμε τα ηθικά δικαιώματα των δημιουργών στο έργο τους, στο ακέραιο.
Το σημερινό σύστημα των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης, χρειάζεται να βρει μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ των έννομων οικονομικών συμφερόντων των δημιουργών και του δημόσιου συμφέροντος για πρόσβαση στη γνώση και τον πολιτισμό.
Πιστεύουμε ότι το ισχύον νομικό πλαίσιο στον τομέα του copyright, περιορίζει τις δυνατότητες ανάπτυξης, περιορίζει τη γνώση και την πληροφόρηση, δίνει άδικα πλεονεκτήματα σε λίγους μεγάλους παράγοντες της αγοράς σε βάρος των δημιουργών, των πολιτών και της κοινωνίας γενικότερα.
Η γνώση, οι ιδέες και οι πληροφορίες είναι από τη φύση τους μη αποκλειστικές και η αξία τους έγκειται στην εγγενή ικανότητά τους να διαμοιραστούν και να εξαπλωθούν.
Η ανθρώπινη πολιτιστική κληρονομιά πρέπει να απελευθερωθεί από τα σεντούκια μεγάλων εταιρειών, πριν χαθεί για πάντα.
Τα ψηφιακά πολιτιστικά έργα πρέπει σε λογικό χρονικό διάστημα να επιστρέφουν σε δωρεάν δημόσια διαθεσιμότητα (public domain). Αυτό θα γίνει κυρίως μέσα από τη δραστική μείωση της διάρκειας των νομικών δικαιωμάτων copyright στα πέντε χρόνια για μορφές πολιτιστικής πληροφορίας που κάνουν ταχεία απόσβεση της επένδυσης (π.χ. κινηματογραφικές ταινίες) και σε κάθε περίπτωση μέχρι τα όρια μιας γενιάς για οτιδήποτε άλλο καλύπτεται από copyright.
Σαν πρώτο βήμα επιδιώκουμε να νομοθετηθεί η δωρεάν, μη εμπορική χρήση των ψηφιακών πολιτιστικών πληροφοριών, καθώς και να θεωρείται φυσιολογική, χωρίς περιορισμούς, η ιδιωτική αντιγραφή και ιδιωτική χρήση τους, ιδιαίτερα εντός των ορίων της ιδιωτικής σφαίρας του κάθε προσώπου, αφού το copyright πρέπει να αφορά μόνο τις εμπορικές χρήσεις.
Κάθε εξαίρεση στο παραπάνω κανόνα, όπως π.χ. η μετάφραση βιβλίου ή η χρήση προστατευμένης μουσικής παρτιτούρας πρέπει να προβλέπονται ρητά ως εξαιρέσεις στο νόμο. Το copyright πρέπει να ξαναγίνει δίκαιο και ισορροπημένο.
Στο Κόμμα Πειρατών Ελλάδας αγωνιζόμαστε για την απαγόρευση κάθε τεχνικού περιορισμού στην αναπαραγωγή ψηφιακών έργων. Οι περιορισμοί αυτοί (DRM) λειτουργούν υπέρ συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων, ενάντια στην κοινωνία και τους θεωρούμε ανήθικους, αφού παρεμβαίνουν με πολλούς τρόπους στις νόμιμες χρήσεις των έργων, δημιουργώντας μια εντελώς απαράδεκτη δυνατότητα ελέγχου των χρηστών, συχνά απειλώντας τη χρήση των έργων από τις μελλοντικές γενιές οι οποίες ίσως δεν έχουν πρόσβαση στα σημερινά συστήματα προστατευμένης αναπαραγωγής.
Επιπλέον το συνολικό οικονομικό κόστος για τη δημιουργία υποδομών προστασίας από την αντιγραφή βρίσκεται σε ακραία αναντιστοιχία με το συνολικό όφελος που αυτές προσφέρουν, ενώ δημιουργούν και έμμεσες δαπάνες στην κοινωνία, μέσω της ανάγκης για πολλαπλά λογισμικά και υλικά μέσα.
Κάθε προϊόν που περιέχει DRM θα έπρεπε να φέρει ειδική σήμανση για την προειδοποίηση των πολιτών.
Ταυτόχρονα θεωρούμε απαράδεκτη την ύπαρξη όρων χρήσης στο Λογισμικό ή τις Πληροφορίες που αποσκοπούν στον περιορισμό των νομικών δικαιωμάτων των καταναλωτών.

ΠΑΤΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ.
Τα ιδιωτικοποιημένα μονοπώλια είναι ένας από τους χειρότερους εχθρούς της κοινωνίας, αφού οδηγούν σε αυξημένες τιμές, μονόπλευρους όρους χρήσης και κρυφά κόστη για τους πολίτες.
Η διάλυση των μονοπωλίων είναι δεδηλωμένος στόχος της πολιτικής του κόμματός μας.
Οι πατέντες ως εγγύηση του κράτους στα ιδιωτικά μονοπώλια αντιπροσωπεύουν ουσιαστικά ένα τεχνητό περιορισμό της γενικής ευημερίας και επ’ αυτών απαιτείται συνεχής δημόσιος έλεγχος και αναθεωρήσεις.
Αν μείνουμε στους παραδοσιακούς τρόπους λειτουργίας των πατεντών, τότε η πρόοδος της ανθρωπότητας θα γίνεται όλο και πιο άδικη, όλο και περισσότερο επικίνδυνη (π.χ. πατέντες σε θέματα γενετικής, βιοτεχνολογίας, σπόρων ή πατέντες λογισμικού).
Η εξαιρετική ανάπτυξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων πληροφορικής στην Ευρώπη, για παράδειγμα, έχει δείξει ότι τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας στον τομέα του λογισμικού είναι εντελώς περιττά.
Ζητάμε το σύστημα των πατεντών να μεταρρυθμιστεί ή να αντικατασταθεί από πιο λογικές ρυθμίσεις, ειδικά στις πιο κοινωνικά άδικες πατέντες, όπως στα φάρμακα, όπου οι απαιτήσεις για υψηλά κέρδη και η μονοπωλιακή δομή αυτής της αγοράς απαιτούν την αναδιοργάνωση των πόρων της κοινωνίας, ώστε να μην χάνουν οι πολλοί μέσα από αποκλεισμούς, προς όφελος ελαχίστων.
Η αυξανόμενη κατάχρηση των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας πρέπει να σταματήσει.
Η κατάθεση ευρεσιτεχνιών για ασήμαντα πράγματα ή ακόμη για να εμποδιστεί ο ανταγωνισμός με ίσους όρους και πρόοδος άλλων (συνήθως μικρότερων) εταιρειών, πρέπει να αποφεύγεται πάση θυσία.
Αντίθετα η νομοθεσία για τα εμπορικά σήματα είναι πρωταρχικά χρήσιμη για καταναλωτές και εταιρείες, λειτουργεί ικανοποιητικά και δε χρειάζεται μεταβολές.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.
Η  λειτουργία του κράτους και τις κοινωνίας μας με τις Αρχές του Κόμματος  Πειρατών Ελλάδας θα έχει σημαντικές, θετικές οικονομικές συνέπειες.

Ένα  κράτος όπου εφαρμόζεται πραγματική Δημοκρατία, με συμμετοχή όλων, σε  καθεστώς κρατικής Διαφάνειας, είναι ένα κράτος με προοπτικές ευημερίας.
Η  Διαφάνεια μαζί με την δίκαιη απόδοση ευθυνών οδηγούν σε καταπολέμηση  της διαφθοράς, η οποία μας κοστίζει όσο το ένα τέταρτο των κρατικών  εσόδων.
Σ’ ένα πραγματικά ελεύθερο κράτος οι Πολίτες δημιουργούν, προοδεύουν, βελτιώνουν τη θέση τους και την Κοινωνία ολόκληρη.
Σ΄  ένα κράτος όπου οι εξουσίες είναι διαχωρισμένες και η Δικαιοσύνη πραγματικά ανεξάρτητη, η απόφαση των προσώπων να επενδύσουν σε μια ιδέα τους, λαμβάνεται πιο εύκολα.
Σε  μια χώρα όπου ενισχύεται το Ανοιχτό Λογισμικό και τα Ανοιχτά Πρότυπα,  ενώ ταυτόχρονα το Διαδίκτυο είναι Ουδέτερο, αναπτύσσονται καινοτόμες  εταιρείες και αυξάνονται οι θέσεις εργασίας των νέων μαζί με τα κρατικά  έσοδα.
Παράλληλα μειώνονται οι κρατικές δαπάνες σε λογισμικό, η απώλεια  συναλλάγματος προς το εξωτερικό και αυξάνονται τα έσοδα τοπικών  εταιρειών υποστήριξης ελεύθερου λογισμικού.
Εκεί  όπου το κράτος και οι πολίτες αποφασίζουν να εξουδετερώσουν τα μονοπώλια και τα καρτέλ έχουμε μειωμένες τιμές, χωρίς κρυφά κόστη, μαζί με βελτιωμένη  επιχειρηματικότητα.
Εκεί όπου υπάρχει ένα σταθερό, απλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα, η φοροδιαφυγή και η φοροαποφυγή αντιμετωπίζεται πολύ καλύτερα.
Εκεί  όπου η πρόσβαση στη Δημόσια Πληροφορία είναι ελεύθερη, τα πρόσωπα  αξιοποιούν τις ευκαιρίες για να προσφέρουν δωρεάν ή επί πληρωμή  υπηρεσίες στους συμπολίτες τους.
Ταυτόχρονα  εκεί όπου η πρόσβαση στη Δημόσια Πληροφορία είναι ελεύθερη και η  Διαφάνεια κανόνας, ο Λογιστικός Έλεγχος του Δημόσιου Χρέους είναι αυτονόητο δικαίωμα των πολιτών της χώρας.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΜΕ ΦΘΗΝΟΤΕΡΑ ΦΑΡΜΑΚΑ
Σε μια Ευρώπη όπου θα φροντίσουμε να ρυθμιστούν οι πατέντες στα φάρμακα, θα έχουμε και καλύτερη Δημόσια Υγεία και περισσότερα χρήματα για να δοθούν πραγματικά στην ιατρική έρευνα, αντί να χρηματοδοτούμε το μάρκετινγκ των φαρμακευτικών εταιρειών από τους κρατικούς προϋπολογισμούς.
Σήμερα, με την πλήρη ασφάλιση όλων, τα περισσότερα έσοδα των φαρμακευτικών εταιρειών προέρχονται από τα κράτη. Μόνο το 15% από αυτά τα χρήματα πηγαίνει στην έρευνα.
Αντ’ αυτού οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να στρέψουν το 20% από αυτά τα ποσά στα Πανεπιστήμια για έρευνα.
Όταν οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν θα χρειάζεται να επενδύουν στην έρευνα, δεν θα χρειάζονται και πατέντες για την κατοχύρωση της επένδυσής τους. Η τιμή των φαρμάκων πέφτει όταν φτιάχνονται σε μια ανταγωνιστική αγορά, αντί από μονοπώλια προστατευμένα με πατέντες, ενώ η κοινωνία ωφελείται όταν τα κράτη δεν είναι αναγκασμένα να πληρώνουν ακριβά πατενταρισμένα φάρμακα.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ.
Όλοι έχουν το δικαίωμα στην ασφαλή ζωή και στη συμμετοχή στα κοινά. Ο σεβασμός και η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι για μας υψίστης σημασίας.
Για να ζήσει με αξιοπρέπεια ένα πρόσωπο πρέπει να μπορεί να καλύπτει τις βασικές του ανάγκες και να συμμετέχει στα κοινά.
Όταν ο μόνος τρόπος δημιουργίας εισοδήματος είναι η εργασία, τότε πρέπει να εξασφαλίζεται η δυνατότητα οποιουδήποτε θέλει να εργαστεί, δηλαδή ο μηδενισμός της ακούσιας ανεργίας.
Ο παραπάνω στόχος επιτυγχάνεται είτε με τη δημιουργία κρατικών θέσεων εργασίας, είτε με μέτρα δημιουργίας θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Και τα δύο βέβαια δεν αποτελούν ιδιαίτερα καλές λύσεις, αφού απαιτούν σημαντική δημόσια χρηματοδότηση ενώ όταν χρησιμοποιούνται δημόσια κεφάλαια, αυτό πρέπει να γίνεται στοχευμένα.
Στο κόμμα Πειρατών Ελλάδας πιστεύουμε ότι (αφού ο στόχος είναι ένα βασικό εισόδημα για όλους) αντί να πληρώνουμε τη δημιουργία θέσεων εργασίας στο Δημόσιο και να οδηγούμαστε σε ένα υπερτροφικό Δημόσιο με τεράστια μη-μισθολογικά λειτουργικά έξοδα, είναι καλύτερο να εγγυηθούμε σε όλους ένα Βασικό Εισόδημα Διαβίωσης σε μετρητά ή ισοδύναμες παροχές, με αντιπαροχή Κοινωνικής Εργασίας ανάλογα με τις δυνατότητες του καθ’ ενός.
Όπως παρέχονται δημόσια η ασφάλεια, οι δρόμοι, διάφορες υποδομές και μεγάλα τμήματα του εκπαιδευτικού συστήματος χωρίς άμεσο κόστος, έτσι μπορεί να συμβεί και με την βασική διαβίωση.
Το μέτρο θα μπορούσε να ξεκινήσει άμεσα από τα κατώτερα οικονομικά στρώματα που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας και σταδιακά, όσο θα βελτιώνονται οι συνθήκες και τα δημόσια έσοδα, να επεκτείνεται.
Οι δικαιούχοι θα μπορούσαν να διαθέτουν συγκεκριμένες ώρες την εβδομάδα σε προγράμματα κοινωνικής εργασίας σε φορείς όπως οι δήμοι, τα σχολεία ή τα γηροκομεία (ενδεικτικά ως σχολικοί τροχονόμοι, σχολικοί φύλακες, συντηρητές σε πάρκα και πλατείες, ήπιες εργασίες δημόσιας καθαριότητας, στη συντήρηση σημάνσεων, στη βοήθεια ηλικιωμένων ή ΑΜΕΑ στο σπίτι).
Στο Κόμμα Πειρατών Ελλάδας πιστεύουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των προσώπων θα χρησιμοποιήσουν το Βασικό Εισόδημα Διαβίωσης ως βάση για την ανάπτυξη του οικονομικού και κοινωνικού δυναμικού τους. Θα διαβάσουν και θα εκπαιδευτούν, θα ασχοληθούν με τον εθελοντισμό, θα φυλάξουν παιδιά συγγενών, θα κάνουν ανεξάρτητη δημοσιογραφία μέσα από blogs, θα ελέγξουν αν η Δημόσια Διοίκηση έχει την απαιτούμενη διαφάνεια, θα δημιουργήσουν τέχνη στην μορφή που τους εκφράζει, θα γράψουν ελεύθερο λογισμικό. Αυτά θα ωφελήσουν το σύνολο της κοινωνίας.
Το μέτρο αυτό αποσκοπεί απλά στην αποτροπή της φτώχειας, το ποσό πρέπει να είναι χαμηλό, ώστε να μην επιτρέπει τη συσσώρευση πλούτου.

ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ.
Στο Κόμμα Πειρατών Ελλάδας πιστεύουμε ότι κανείς, ούτε το κράτος, ούτε ιδιώτες που ίσως έχουν τη δυνατότητα, πρέπει να χειραγωγούν και να κηδεμονεύουν τους πολίτες.
Όταν οι πολίτες πρέπει να πάρουν μια απόφαση, οφείλουν να είναι σφαιρικά πληροφορημένοι. Έτσι, για την εύρυθμη λειτουργία της δημοκρατίας, χρειάζονται πολλά, αποκεντρωμένα, ανεξάρτητα, πραγματικά ελεύθερα, πολυφωνικά, ψηφιακά Μέσα, τα οποία να λειτουργούν σε καθεστώς Ελευθερίας της Έκφρασης.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Η μετάβαση στην ψηφιακή κοινωνία, αποτελεί ένα τεράστιο εξελικτικό άλμα. Έχει αντίκτυπο στην κοινωνική μας ζωή, στις πολιτικές διαδικασίες και στις επιχειρηματικές μας δραστηριότητες.
Η ελεύθερη επικοινωνία λειτουργεί ως καταλύτης προόδου της κοινωνίας και οι νέες ψηφιακές τεχνολογίες ελευθερώνουν αναξιοποίητα τμήματα του ανθρώπινου δυναμικού.
Η ελεύθερη ροή των πληροφοριών δημιουργεί υπεύθυνους πολίτες, οι οποίοι είναι σε θέση να υπερασπιστούν αποτελεσματικά την ελευθερία τους ενάντια σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού.
Η ελεύθερη δικτύωση επιτρέπει την εύκολη σύγκλιση προσφοράς και ζήτησης.
Η δυνατότητα ψηφιακής επικοινωνίας είναι απαραίτητη στη σύγχρονη κοινωνία και πρέπει να διασφαλίζεται και να ενθαρρύνεται μέσω προσωπικής και κρατικής δράσης.

Η επικοινωνία μέσω των ψηφιακών δικτύων γίνεται όλο και πιο σημαντική. Χωρίς τη δυνατότητα της συμμετοχής δεν είναι δυνατή η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας.
Η πρόσβαση στην ψηφιακή επικοινωνία επιτρέπει την πλήρη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή, την ελευθερία του λόγου, την πρόσβαση στην ενημέρωση, την οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη. Η πρόσβαση στο διαδίκτυο δεν μπορεί να εμποδίζεται ούτε προσωρινά, ούτε μόνιμα, ούτε πλήρως, ούτε τμηματικά.
Αντίθετα πρέπει να εξασφαλιστεί ότι κάθε μέλος της κοινωνίας έχει δυνατότητα επαρκούς πρόσβασης στις ψηφιακές επικοινωνίες, ακόμη και στην ελληνική Περιφέρεια, σε χωριά, νησιά και δυσπρόσιτες περιοχές, χωρίς καμία εξαίρεση.
Για αυτό το σκοπό το διαθέσιμο φάσμα συχνοτήτων πρέπει να διατίθεται με προσοχή και διαφάνεια, ώστε η κοινωνία να ωφελείται από την χρήση του. Η παροχή πρόσβασης σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο πρέπει να εξασφαλίζεται και να υπερισχύει των όποιων οικονομικών συμφερόντων. Ειδική μέριμνα πρέπει να ληφθεί για όσους δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα πρόσβασης σε ψηφιακές επικοινωνίες.
Για να υπάρχει ελευθερία στη χρήση του Διαδικτύου από όλους, το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας είναι υπέρ της ουδετερότητας του Διαδικτύου (Network neutrality) και της ίσης μεταχείρισης για όλους τους χρήστες από τους διαχειριστές του δικτύου. Η  ίση μεταχείριση πρέπει να διασφαλίζεται νομοθετικά από το κράτος.
Η επέκταση και ο εκσυγχρονισμός των δικτύων πρέπει να εξασφαλιστεί σε βάθος χρόνου, χωρίς να τεθούν σε κίνδυνο από μονοπώλια στις υποδομές επικοινωνίας.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟΣ ΑΥΤΟΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ.
Το δικαίωμα του προσώπου, στον έλεγχο της χρήσης των προσωπικών του δεδομένων, πρέπει να ενισχυθεί. Κάθε πολίτης έχει πλήρες δικαίωμα πληροφοριακού αυτοκαθορισμού έναντι όσων αξιοποιούν κεντρικές βάσεις δεδομένων, με προστασία του απέναντι στην απεριόριστη συλλογή, αποθήκευση, χρήση και παραχώρηση των προσωπικών του δεδομένων και πλήρες δικαίωμα, κατά περίπτωση, διόρθωσης, αποτροπής χρήσης ή διαγραφής των δεδομένων του.
Εφιστούμε ιδιαίτερη προσοχή στη συγκέντρωση και χρήση βιομετρικών δεδομένων και δεδομένων που προκύπτουν από γενετικό έλεγχο, καθώς και στο μέγιστο χρονικό διάστημα διατήρησης των πληροφοριών αυτών.
Ακριβώς επειδή το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας ευνοεί την ελευθερία της διακίνησης πληροφοριών για την προαγωγή της γνώσης και του πολιτισμού, απαιτεί την ελαχιστοποίηση των διατηρούμενων προσωπικών δεδομένων στα όρια του ελάχιστου απαιτητού για την εκπλήρωση της λειτουργίας της κάθε βάσης δεδομένων και ανεξάρτητο έλεγχο των προσωπικών δεδομένων που αποθηκεύονται για να χρησιμοποιηθούν σε εμπορικούς και διοικητικούς σκοπούς.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Όλοι έχουν δικαίωμα στην ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση, την πληροφόρηση και την εκπαίδευση. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για μια ελεύθερη δημοκρατική κοινωνία, ώστε κάθε πρόσωπο, ανεξάρτητα από την οικονομική του κατάσταση να έχει το υψηλότερο δυνατό επίπεδο κοινωνικής συμμετοχής και να καταστεί ένας ώριμος πολίτης με κριτική σκέψη.
Η ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση είναι απαραίτητη, όχι μόνο για την κοινωνική, αλλά και για την οικονομική ανάπτυξη της κοινωνίας μας. Η Παιδεία πρέπει να γίνει ένα από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Η Παιδεία στην Ελλάδα, από τα λίγα σημεία στον κόσμο όπου η Παιδεία έχει παρελθόν 2.500 χρόνων, πρέπει να γίνει παγκόσμιο σημείο αναφοράς, ειδικά στις Κλασικές Σπουδές. Η επένδυση στην Παιδεία είναι επένδυση στο μέλλον.
Η ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση είναι προς το συμφέρον όλων. Ως εκ τούτου, είναι ευθύνη της κοινωνίας στο σύνολό της, με τη μορφή του κράτους, να χρηματοδοτεί τις εκπαιδευτικές υποδομές και τους εκπαιδευτικούς σκοπούς υλοποιώντας πραγματικά Δωρεάν Παιδεία για όλους, ως έναν από τους κύριους παράγοντες της αναπτυξιακής στρατηγικής της χώρας.
Η ιδιωτική χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης μπορεί να υπάρχει, αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχει καμία επίπτωση στο πρόγραμμα σπουδών.

Τα κάθε είδους δίδακτρα περιορίζουν την πρόσβαση στην εκπαίδευση και ως εκ τούτου απορρίπτονται κατηγορηματικά για όλους τους Έλληνες πολίτες.
Για τον ίδιο λόγο πρέπει να υπάρχει πλήρης και ελεύθερη ψηφιακή πρόσβαση σε όλα τα σχολικά βιβλία, σε κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα, καθώς και στα Πανεπιστημιακά συγγράμματα.
Τέλος η όλη διαδικασία πρέπει να ξανασχεδιαστεί έτσι ώστε να βοηθάει τον μαθητή να αναπτύξει τα ταλέντα του, να μειώσει τις αδυναμίες του και να ανακαλύψει νέα ενδιαφέροντα και δεξιότητες. Η ψηφιακή τεχνολογία προσφέρει εξαιρετικές δυνατότητες εξατομικευμένης διδασκαλίας. Θέλουμε η Εκπαιδευτική διαδικασία να εστιάσει και σε δεξιότητες εύρεσης, κατανόησης, αξιολόγησης και αξιοποίησης των ποικίλων μορφών που οι πολυ-μεσικές πληροφορίες θα έχουν μελλοντικά.

Το κόμμα Πειρατών Ελλάδας πιστεύει ότι η Άμεση Δημοκρατία μπορεί να βρει εκφράσεις και στην εσωτερική λειτουργία των σχολείων, προετοιμάζοντας τους μαθητές, οι οποίοι θα είναι οι αυριανοί, υπεύθυνοι πολίτες.

Η Προσχολική Αγωγή έχει για μας κεντρική σημασία, με στόχο να προωθήσει τις προσωπικές δεξιότητες και κάθε παιδί να ξεκινά την εκπαίδευσή του με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις, ανεξάρτητα από το κοινωνικό και πολιτιστικό υπόβαθρό του, από οποιαδήποτε αναπηρία, αναπτυξιακή καθυστέρηση ή άλλες υφιστάμενες διαφορές.
Γι’αυτό προκρίνουμε τη δωρεάν πρόσβαση όλων των παιδιών από τριών ετών σε (προαιρετικά) ολοήμερους παιδικούς σταθμούς κοντά στο σπίτι ή το χώρο εργασίας, σε απάντηση και στο εντεινόμενο δημογραφικό μας πρόβλημα το οποίο αν συνεχιστεί θα έχει  σημαντικές συνέπειες στη μελλοντική δομή της κοινωνίας μας και θα  επιδεινώσει το ασφαλιστικό μας ζήτημα.

ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ.
Η σύγχρονη κοινωνία πρέπει να επωφεληθεί από αυτές τις τεχνολογικές εξελίξεις, παρέχοντας ψηφιακό αλφαβητισμό σε όλα τα μέλη της.
Ο καθένας πρέπει να είναι σε θέση να επωφεληθεί από την πρόοδο και να προστατεύεται από τους κινδύνους της ψηφιακής εποχής.
Για την επίτευξη του ψηφιακού αλφαβητισμού οι μαθητές, οι φοιτητές και τα σχολεία πρέπει να έχουν το κατάλληλο περιεχόμενο και τα απαιτούμενα τεχνολογικά μέσα.
Ταυτόχρονα πρέπει να υποστηριχθούν οι γονείς ώστε να παρακολουθούν τις εξελίξεις, να κατανοούν τον κόσμο στον οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά τους, τις δυνατότητες και τους κινδύνους του.
Τέλος ακόμα και οι ηλικιωμένοι πρέπει να έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν πλήρως στην ψηφιακή κοινωνική ζωή, αν το επιθυμούν.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Στο Κόμμα Πειρατών Ελλάδας θέλουμε η επόμενη γενιά να είναι ελεύθερη να παραδώσει το περιβάλλον στη μεθεπόμενη, χωρίς να δεσμεύεται αρνητικά από δικές μας πράξεις ή παραλήψεις.
Αυτό απαιτεί διαφανή και υπεύθυνη διαχείριση των φυσικών πόρων, μείωση των επιβλαβών ουσιών στο περιβάλλον, προστασία και αποκατάσταση των φυσικών περιοχών, ιδιαίτερα εκείνων με υψηλή βιοποικιλότητα.

Θέλουμε μια υπεύθυνη χρήση των φυσικών πόρων και την επέκταση χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Θέλουμε τα κονδύλια για την έρευνα να κατευθύνονται εκεί όπου συμφέρει την Κοινωνία και όχι εκεί όπου συμφέρει τις εταιρείες. Θέλουμε ένα περιβάλλον μακροπρόθεσμα ασφαλές, όπου χρησιμοποιούνται περιβαλλοντικά φιλικές και ανανεώσιμες μορφές ενέργειας. Ζητούμε ταυτόχρονα την ενεργή συμμετοχή όλων των πολιτών για να αποφευχθούν η συγκέντρωση της ενέργειας στα χέρια λίγων και τα μονοπώλια.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ, BLOGGERS ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΩΝ.
Θεωρούμε ότι η δημοσιοποίηση στην Κοινωνία εσωτερικών δημόσιων ή εταιρικών πληροφοριών, όταν αυτές αποδεικνύουν παράνομες ή ανήθικες δραστηριότητες, καταχρήσεις, διαφθορά, εκμετάλλευση εμπιστευτικών πληροφοριών και γενικά βλάβη της κοινωνίας, αποτελεί μορφή ηθικού θάρρους και πρέπει να ενθαρρύνεται και να προστατεύεται.
Ετσι πιστεύουμε ότι πρέπει να βελτιωθεί η νομοθεσία για την προστασία των δημοσιογράφων και των bloggers με την ταυτόχρονη πλήρη ανωνυμία και προστασία των πηγών τους.

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ.
Η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει πολλές ακόμη προκλήσεις.
Για κάθε ζήτημα που τίθεται, η επίσημη θέση του κόμματος προκύπτει μετά από ηλεκτρονική διαβούλευση των μελών του κόμματος.
Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας υποστηρίζει τη λήψη των τελικών αποφάσεων από όλη την Κοινωνία, από κάθε πρόσωπο χωριστά και αγωνίζεται:
* Για να φτάνει η ενημέρωση σε όλους, ώστε να λαμβάνονται ενημερωμένες αποφάσεις.
* Για να υπάρχουν οι ψηφιακές πλατφόρμες που θα επιτρέπουν στα πρόσωπα να εκφράζουν τη γνώμη τους, για κάθε ζήτημα που τίθεται.

Το μέλλον μας είναι η ψηφιακή Άμεση Δημοκρατία, η οποία ασκείται από πλήρως ενημερωμένους πολίτες, σε ένα διαφανές κράτος, όπου πραγματικά ισχύουν τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και οι Συνταγματικές Ελευθερίες, προς όφελος όλης της ελληνικής Κοινωνίας.

Πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του Douglas Rushkoff για τη μετάβαση σε έναν “ομότιμο κόσμο” από το Hello Etsy στο Βερολίνο πριν λίγες ημέρες:

Nέο άρθρο στη wiki σελίδα μας.

O γνωστός “δάσκαλος” του Mαρξισμού David Harvey γράφει για το μέλλον των κοινών αγαθών. Aπό το Radical History Review, Issue 109, Winter 2011. Πρόκειται για μια αναδημοσίευση από τη μεταφραστική κοινότητα RebelNet.

Πρόκειται για μετάφραση του δοκιμίου του Michel Bauwens “The new triarchy: the commons, enterprise, the state” . Οι αναγνώστες ενθαρρύνονται να διαβάσουν το πρωτότυπο κείμενο στα αγγλικά. Οποιαδήποτε παρατήρηση στην προσπάθεια απόδοσης στα ελληνικά είναι όπως πάντα ευπρόσδεκτη.

———————————————————————————————-

Στο ίδρυμα p2p η κεντρική μας ενασχόληση είναι οι ομότιμες σχέσεις, δηλαδή η δυνατότητα μέσω της ελεύθερης συνεργασίας με τους γύρω μας να δημιουργήσουμε κοινή αξία. Θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε με πιο ειδικό τρόπο σύμφωνα με την δομική ανθρωπολογία του Alan Page Fiske, κοινοτικό διαμοιρασμό δηλ. την μη αμοιβαία ανταλλαγή του ατόμου με το σύνολο. Αυτό το σύνολο είναι που αποκαλούμε “κοινά” αγαθά.

Τα “κοινά αγαθά” θα μπορούσαν να χωριστούν με διαφορετικούς τρόπους, για παράδειγμα τοπικά, περιφερειακά ή παγκόσμια αλλά και σύμφωνα με την πόλωση σε ανταγωνιστικά ή μη ανταγωνιστικά. Τα κοινά αγαθά που είναι ανταγωνιστικά μπορεί να είναι ανανεώσιμα ή όχι αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες που να ρυθμίζουν την ανταλλαγή ανάμεσα σ’ αυτά και τους χρήστες τους, τα μέλη ή τους δημιουργούς τους. Στα πληροφοριακά κοινά παρά το ότι εξαρτώνται από μια ανταγωνιστική φυσική υποδομή προκειμένου να υπάρξουν, επικρατεί η μη ανταγωνιστική ή αντι- ανταγωνιστική διαχείριση και η μη αμοιβαία ανταλλαγή δεν είναι προβληματική.

Είναι συνηθισμένο να χωρίζουμε την κοινωνία σε τρεις τομείς και θέλουμε να δείξουμε πως η νέα, ομότιμη δυναμική που απελευθερώνεται από τις δικτυακές υποδομές, αλλάζει τις σχέσεις ανάμεσα σ’ αυτούς τους τομείς

Στο σημερινό σύστημα του γνωσιακού καπιταλισμού κυρίαρχος είναι ο ιδιωτικός τομέας που απαρτίζεται από τις εταιρείες και τις επιχειρήσεις και απασχολείται με την ανταγωνιστική συσσώρευση κεφαλαίου. Το κράτος επικεντρώνεται στην προστασία αυτής της διαδικασίας. Παρότι η κοινωνία των πολιτών μέσω των πολιτών θεωρητικά είναι κυρίαρχη και επιλέγει το κράτος, στην πράξη τόσο η κοινωνία των πολιτών όσο και το κράτος βρίσκονται κάτω από την κυριαρχία του ιδιωτικού τομέα.

Ασφαλώς αυτό δεν είναι για να ισχυριστούμε ότι το κράτος είναι ένα απλό εργαλείο των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Κατά την άποψή μου εκπληρώνει τρεις αντιφατικές λειτουργίες. Η πρώτη είναι να προστατεύει το σύνολο του συστήματος κάτω από την επικυριαρχία των ιδιωτικών επιχειρήσεων και αυτό ορίζεται με μια ισορροπία δυνάμεων όχι μόνο μεταξύ των διαφόρων τομέων των ιδιωτικών επιχειρήσεων αλλά επίσης και από την κοινωνική ισορροπία δυνάμεων μεταξύ των επιχειρήσεων και της κοινωνίας των πολιτών, μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας. Μόνο όταν αυτή η ισορροπία διαταραχθεί σοβαρά το κράτος είτε μετατρέπεται σε ένα ιδιωτικό εργαλείο μιας επικρατούσας κλίκας επιχειρηματιών, ή γίνεται σχετικά ανεξάρτητο όπως για παράδειγμα το φασιστικό κράτος.

Έτσι στην πρώτη λειτουργία σαν προστάτης του συνολικού συστήματος κάτω από την ηγεμονία του κεφαλαίου θα πρέπει να προσθέσουμε δύο ακόμα λειτουργίες. Είναι προστάτης της κοινωνίας των πολιτών εξαρτώμενο από τη δύναμη και τα επιτεύγματα των κοινωνικών κινημάτων και τέλος προστάτης, των δικών του ιδιαίτερων συμφερόντων.

Μέσα στον εικοστό αιώνα είδαμε ιστορικά τρία σενάρια. Στον φασισμό το κράτος επιτυγχάνει σημαντική αυτονομία από τον ιδιωτικό τομέα που μπορεί να μετατραπεί σε υπηρέτη του. Στο κράτος πρόνοιας το κράτος προστατεύει την κοινωνική ισορροπία και διαχειρίζεται τα επιτεύγματα των κοινωνικών κινημάτων και τέλος, το νεοφιλελεύθερο ή κράτος της αγοράς εξυπηρετεί περισσότερο άμεσα τα συμφέροντα του χρηματιστικού τομέα.

Κάθε τομέας έχει επίσης τους δικούς του βασικούς θεσμούς και μορφές ιδιοκτησίας

Το κράτος διαχειρίζεται έναν δημόσιο τομέα κάτω από την δική του ιδιοκτησία

Ο ιδιωτικός τομέας κάτω από το καθεστώς της ατομικής ιδιοκτησίας επιδιώκει το κέρδος παραβλέποντας τις κοινωνικές και φυσικές εξωτερικότητες και χρησιμοποιεί την ηγεμονία του στην κοινωνία προκειμένου να χρησιμοποιήσει και να κυριαρχήσει στο κράτος. Η κοινωνία των πολιτών διαθέτει κάποια δύναμη αλλά τα μέλη της βρίσκονται σε μειονεκτική θέση εξαιτίας της έλλειψης ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής.

Ωστόσο η κοινωνία των πολιτών έχει επίσης μια σχετική δύναμη μέσω της δυνατότητάς της να δημιουργεί κοινωνικά κινήματα, ενώσεις πολιτών, πολιτικά κόμματα, το εργατικό κίνημα, κινήματα ταυτότητας και επι μέρους κινήματα και ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του ’60 μη κερδοσκοπικές οργνώσεις προσανατολισμένες σε ιδιαίτερα ζητήματα. Κατά τον βιομηχανικό και γνωσιακό καπιταλισμό, οι θεσμοί των φυσικών κοινών αγαθών εξαφανίστηκαν και τα κοινά αγαθά έπαψαν να είναι παίκτες στην δυαδική πάλη μεταξύ του κρατικού και του ιδιωτικού τομέα, επηρεαζόμενα από τη σχετική δύναμη ή αδυναμία της κοινωνίας των πολιτών και των κινημάτων της.

Ο καπιταλισμός ιστορικά αποτέλεσε ένα εκκρεμές μεταξύ του ιδιωτικού και του κρατικού τομέα με τα κοινά αγαθά σχεδόν ανύπαρκτα στη διαμάχη για περισσότερη ή μικρότερη κρατική παρέμβαση.

Σήμερα αυτός ο συσχετισμός μεταβάλλεται, κατά την εκτίμησή μου εξαιτίας δύο παραγόντων. Το πρώτο είναι η περιβαλλοντική κρίση δηλαδή η διακινδύνευση της βιόσφαιρας εξαιτίας της δράσης των “εγωιστικών” παικτών της αγοράς. Ο δεύτερος, είναι ο ρόλος των νέων ψηφιακών κοινών αγαθών.

Ο πρώτος παράγοντας είναι ασφαλώς η συνεχιζόμενη καταστροφή της βιόσφαιρας μέσω της ρύπανσης, της εξάντλησης των φυσικών πόρων, την καταστροφή της βιοποικιλότητας, την κλιματική αλλαγή και όλα τα συσχετιζόμενα θέματα. Γίνεται συνεχώς ολοένα και πιο σαφές ότι η καπιταλιστική επιχείρηση της οποίας το DNA της την κάνει ανήμπορη να ενδιαφερθεί για εξωτερικότητες , και η μηχανή της αέναης αύξησης της οποίας αποτελεί εξάρτημα βάζουν σε διακινδύνευση τον πλανήτη. Την ίδια ώρα η ιδέα των οικονομιών που ανήκουν στο κράτος έχει χάσει την λάμψη της σαν εναλλακτική. Όλ’ αυτά οδηγούν στην αναβίωση της ιδέας των κοινών αγαθών της φύσης, καθώς όπως έχουν δείξει οι μελέτες της Ε. Οστρομ η αποτελεσματική διαχείριση των κοινών πόρων (σαν κοινά αγαθά) προστατεύει το περιβάλλον από την καταστροφή.

Ο δεύτερος παράγοντας είναι η ανάδυση των ψηφιακών κοινών αγαθών. Είναι η εμπειρία της δημιουργίας γνώσης, πολιτισμού, λογισμικού και σχεδίων από ένα συνδυασμό εθελοντικής συνεισφοράς, επιχειρηματικών συμπράξεων και κοινωφελών οργανισμών που διασφαλίζουν την προστασία των απαραίτητων υποδομών. Αυτή η εξέλιξη επανεισάγει την ιδέα των κοινών αγαθών για όλους και χωρίς εξαιρέσεις και όπου όλοι μπορούν δυνητικά να συμμετέχουν. Έχει επίσης μειώσει δραστικά τα έξοδα παραγωγής, διανομής και συντονισμού της άυλης αξίας που ωστόσο αποτελεί τον πυρήνα της φυσικής παραγωγής, καθώς το ότι πρόκειται να κατασκευαστεί, χρειάζεται πρώτα να σχεδιαστεί. Επανεισήγαγε επίσης την έννοια της εργασίας μέσα σε μια κοινότητα σαν βασική εμπειρία για τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο χρήστες του διαδικτύου. Τα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας είναι άμεσα και αποδεδειγμένης ωφέλειας και αποτελεσματικότητας σε βαθμό που υπερκέρασαν και τους ανταγωνιστές τους στην ιδιωτική οικονομία. Επίσης προσέφερε τη δυνατότητα να ξαναφανταστούμε νέους τρόπους για την δημιουργία και την προστασία των φυσικών κοινών αγαθών.

Η συνδυασμένη αποτυχία του κρατισμού το 1989 και της αυτοαποκαλούμενης ιδεολογίας της ελεύθερης αγοράς το 2008 και η παράλληλη ανάδυση των ομότιμων πρακτικών και των κοινών αγαθών από την άλλη πλευρά, επανατοποθέτησε την εναλλακτική αυτή στην ατζέντα.

Η ομότιμη παραγωγή μας δίνει μια προωθημένη εικόνα του πως περίπου θα μοιάζει μια κοινωνία προσανατολισμένη στα κοινά αγαθά. Στο επίκεντρό της θα βρίσκονται τα κοινά αγαθά και η κοινότητα που θα συμβάλει στην παραγωγή και συντήρησή τους είτε με εθελοντές είτε με υπαλλήλους που πληρώνονται από επιχειρήσεις. Γύρω από τα κοινά αγαθά αναδύονται επιχειρήσεις που αντλούν απ’ αυτά αξία προκειμένου να λειτουργήσουν στην αγορά, αλλά επίσης φροντίζουν για τη συντήρηση και την επέκταση των κοινών αγαθών στα οποία στηρίζονται. Ένας τρίτος εταίρος είναι οι κοινωφελείς οργανώσεις που συντηρούν της απαραίτητη για την διενέργεια της συνεργασίας υποδομή. Οι δημόσιες αρχές μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο αν επιθυμούν να υποστηρίξουν υπάρχοντα ή να δημιουργήσουν νέα κοινά αγαθά, εξαιτίας της αξίας που έχουν για την κοινωνία.

Τα μη ανταγωνιστικά κοινά αγαθά δεν κινδυνεύουν από την εξάντληση του φυσικού τους αποθέματος και έτσι δεν είναι απαραίτητοι ειδικοί οργανισμοί διαχείρισης, αλλά χρησιμοποιούν μορφές ομότιμης ιδιοκτησίας και ειδικές άδειες που εξασφαλίζουν ότι το κοινό αγαθό δεν μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί και ότι οποίοι χρησιμοποιούν τα κοινά αγαθά σαν βάση καινοτομίας και βελτίωσης, τις επιστρέφουν στα κοινά αγαθά.

Ωστόσο τα ανταγωνιστικά αγαθά και τα κοινά αγαθά που εξαντλούνται χρειάζονται έναν θεσμό διαχείρισης.
Μιλώντας γενικά, κοινά αγαθά που δεν δημιουργούνται (όπως για παράδειγμα τα ψηφιακά κοινά αγαθά) είναι αυτά που κληρονομούνται από την φύση ή από τις προηγούμενες γενεές με την πίστη και τη διασφάλιση ότι η χρήση τους δεν θα οδηγεί στην καταστροφή τους με τρόπο που θα εξασφαλίζεται η δυνατότητα να παραδοθούν στους μεταγενέστερους.

Ο κατάλληλος θεσμός για τέτοιου είδους κοινά αγαθά είναι τα trusts, μορφές συνεταιρισμών που δεν μπορούν να αγγίξουν το αρχικό τους “κεφάλαιο”, αλλά αποστολή τους αποτελεί να το συντηρήσουν.

Έτσι σχηματίζεται η νέα τριαρχία:

- Το κράτος, με την κρατική ιδιοκτησία και αντιπροσωπευτικούς μηχανισμούς διακυβέρνησης (στη καλύτερη των περιπτώσεων)
- Τον ιδιωτικό τομέα, με τις εταιρείες και την ατομική ιδιοκτησία
- Τα κοινά αγαθά, με τα trust (η τους κοινωφελείς οργανισμούς) που αποτελούν κοινή ιδιοκτησία όλων των συμμετεχόντων

Η ανάδυση της ομότιμης δυναμικής και των κοινών αγαθών δεν σημαίνει ότι η κοινωνία θα αλλάξει αμέσως ριζικά. Πιστεύω ότι θα υπάρξουν διαδοχικές φάσεις.

Σε μια πρώτη φάση, τα κοινά αγαθά απλώς αναδεικνύονται σαν μια επιπρόσθετη εναλλακτική. Καθώς αποδεικνύουν την αξία τους και δημιουργούν τα αντίστοιχα κινήματα που τα δημιουργούν τα υπερασπίζονται και οδηγούν στην εξάπλωσή τους αρχίζουν να μεταμορφώνονται σε έναν τομέα της κοινωνίας που αρχίζει να επηρεάζει το σύνολο. Τελικά, αγγίζει κάποιο σημείο όπου η ίδια η κοινωνία χρειάζεται να μεταρρυθμιστεί (ας αποκαλούμε αυτό το σημείο σημείο ισοτιμίας). Ωστόσο δεν είναι ρεαλιστικό να πιστεύουμε ότι η μορφή του κράτους που διαμορφώθηκε προκειμένου να εξυπηρετεί μια συγκεκριμένη ταξική δομή μπορεί επίσης να εξυπηρετεί και τη νέα δομή και έτσι σε κάποια στιγμή μια μετάβαση σε άλλη φάση θα είναι απαραίτητη.

Ας φανταστούμε τώρα μια βασισμένη στα κοινά αγαθά (δηλ. μετά από μια μετάβαση) κοινωνία.

-Στο επίκεντρό της θα βρίσκονται τα κοινά αγαθά, αντιπροσωπευόμενα από trusts και κοινωφελείς οργανώσεις, που θα υπερασπίζουν τον κοινό πλούτο προς όφελος των σημερινών και των μελλοντικών γενεών.

-Ορισμένα κοινά αγαθά ενοικιάζονται για χρήση στους επιχειρηματίες. Με άλλα λόγια οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να υπάρχουν αλλά ο βασισμένος στην συνεχή ανάπτυξη καπιταλισμός όχι. Είναι απίθανο ότι οι παραδοσιακές επιχειρήσεις που δεν λαμβάνουν υπόψιν τους τις εξωτερικότητες θα συνεχίσουν να υπάρχουν χωρίς αλλαγές. Το ποιο πιθανό είναι ότι αυτές οι επιχειρηματικές μορφές θα επηρεάζονται από κοινά αγαθά και ότι μέρος του κέρδους τους θα διοχετεύεται σε άλλους στόχους που σχετίζονται με την συντήρηση των κοινών αγαθών. Επίσης αρκετές απ’ αυτές μπορεί θα ανήκουν στους παραγωγούς και όχι σε κάποιο αφηρημένο κεφάλαιο (ασφαλώς μετά τη φάση μετάβασης)
- Το κράτος θα συνεχίσει να υπάρχει, αλλά θα έχει μια ριζικά διαφορετική φύση. Οι περισσότερες από τις λειτουργίες του θα έχουν μεταφερθεί στους θεσμούς διαχείρισης των κοινών αγαθών, αλλά καθώς οι θεσμοί αυτοί θα ενδιαφέρονται κυρίως για τα δικά τους κοινά αγαθά και όχι για το γενικότερο καλό, θα εξακολουθεί να υπάρχει η αναγκαιότητα να υπάρχουν δημόσιες αρχές που θα εγγυώνται το σύνολο του συστήματος, θα ρυθμίζουν διάφορα  κοινά αγαθά και θα προστατεύουν τους συμμετέχοντες στις κοινότητες από παρενοχλήσεις. Στο σενάριο αυτό το κράτος δεν εξαλείφεται αλλά μεταμορφώνεται και παρ’ όλο που μπορεί οι αρμοδιότητές του να συρρικνώνονται πολύ, οι εναπομείνασες λειτουργίες είναι εκδημοκρατισμένες και βασισμένες στη συμμετοχή των πολιτών.

Στο όραμά μας, είναι η βασισμένη στην κοινωνία των πολιτών ομότιμη παραγωγή μέσω των κοινών αγαθών που είναι ο εγγυητής της παραγωγής αξίας από τον ιδιωτικό τομέα, και ο ρόλος του κράτους σαν κράτος “εταίρος” είναι να καθιστά δυνατή την δημιουργία κοινού πλούτου. Το νέο ομότιμο κράτους, αν και πολλοί μπορούν να το θεωρήσουν σχήμα οξύμωρο, θα υπάγεται στην υπηρεσία των κοινών αγαθών, όπως ακριβώς είναι τώρα για τον ιδιωτικό τομέα. Ένα τέτοιο κράτος, αν προβλέπουμε σωστά, θα έχει ένα πολύ πιο μετριασμένο ρόλο απ’ ότι το κράτος μιας κλασσικής κοινωνίας με κράτος, με πολλές από τις δραστηριότητές του να έχουν αναληφθεί από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών συνδεόμενες με διαδικασίες παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Η τριαρχία αυτή αποτελεί τον θεσμικό πυρήνα που αντικαθιστά το δίπολο μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού  που χαρακτηρίζει το καπιταλιστικό σύστημα που αποτελεί σήμερα το κυρίαρχο πρότυπο οργάνωσης.

Το δοκίμιο του Michel Bauwens που γράφτηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αθήνα για το περιοδικό Κοντέινερ, δημοσιεύθηκε στο τεύχος του Απριλίου στα πλαίσια ενός ποιοτικού αφιερώματος στα δίκτυα. Ενδιαφέροντα κείμενα δημοσιεύονται στο ίδιο αφιέρωμα από τους Geert Lovink, Σπύρο Ζουμπούλη, Δάφνη Δραγώνα, Ηλία Μαρμαρά, Μωυσή Α. Μπουντουρίδη, Μάνθο Σαντοριναίο, Trebor Scholz, Αστέρη Μασούρα, Jose Perez de Lama, Πάνο Δραγώνα, Δημήτρη Χαρίτο, Κορίννα Πατέλη και Μάνο Σιφονιό. Οι αναγνώστες μπορούν να απολαύσουν το αφιέρωμα κατεβάζοντάς το εδώ. Το Κοντέινερ που σήμερα βρίσκεται στο 7ο του τεύχος και διανέμεται κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα μαζί με την Ελευθεροτυπία, αποτελεί μια εξαιρετική εκδοτική δουλιά για τις τέχνες, τον πολιτισμό και την πολιτική.

————————————————————————–

Δεν είναι μυστικό για τους περισσότερους αναγνώστες ότι το κοινωνικό DNA του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού έχει μια αντεστραμμένη αντίληψη της πραγματικότητας :

-συνδυάζει την πεποίθηση της απεριόριστης συσσώρευσης κεφαλαίου -και έτσι την απεριόριστη οικονομική ανάπτυξη σε έναν πλανήτη με πεπερασμένους πόρους- δηλαδή βασίζεται σε μια ψευδή αντίληψη αφθονίας

- με την πεποίθηση ότι το μοίρασμα της γνώσης, της επιστήμης και της καινοτομίας θα πρέπει να εμποδίζονται από το μονοπώλιο των πνευματικών δικαιωμάτων που αποσκοπεί να καταστήσει την ύλη, τη ζωή και το πνεύμα σε σπάνια εμπορεύματα, δηλαδή βασίζεται σε μια τεχνητή σπάνη.

Καθώς το σύστημα αυτό καταστρέφει τη βιόσφαιρα, μια ριζοσπαστική αλλαγή στις βασικές λειτουργίες του κοινωνικού μας συστήματος μοιάζει να αποτελεί μια επείγουσα αναγκαιότητα.

Ο Μαρξ πίστευε, σωστά κατά την άποψή μας, ότι οι κοινωνίες αλλάζουν όταν έχει διαμορφωθεί ένας πιο παραγωγικός τρόπος παραγωγής αξίας  και το παλιό σύστημα έχει εξαντλήσει τις δυνατότητες του. Ωστόσο, είναι ξεκάθαρο ότι  η υπόθεση του σοσιαλισμού δεν έγινε πραγματικότητα. Ο “υπαρκτός σοσιαλισμός” όχι μόνο αποτέλεσε κυρίως μια παραλλαγή της βιομηχανικής κοινωνίας, τελικά όχι περισσότερο ανταγωνιστικής από το καπιταλιστικό σύστημα που σκόπευε ν’ αντικαταστήσει, αλλά παρέδωσε την εξουσία σε μια διαχειριστική ελίτ που έλεγχε την ιδιοκτησία του κράτους. Καμία σχέση με τον εργατικό έλεγχο και την ιδιοκτησία που ο ίδιος ο Μαρξ είχε στο μυαλό του.

Η ομότιμη θεωρία κάνει μια νέα υπόθεση, ότι αυτός ο νέος τρόπος παραγωγής αξίας έχει σήμερα διαμορφωθεί και ότι μπορούμε εμπειρικά να τον παρατηρήσουμε στους κόλπους της σημερινής κοινωνίας. Η επινόηση των παγκόσμιων δικτύων συνεργασίας έχει τροποποιήσει θεμελιακά την διαμόρφωση του χώρου και του χρόνου, επιτρέποντας σήμερα στα άτομα και στις μικρές ομάδες να συντονίζουν την υλοποίηση μεγάλων έργων σε παγκόσμια κλίμακα και μάλιστα να το πραγματοποιούν υπερσκελίζοντας στη δυνατότητα συνεργασίας και ανταγωνισμού παραδοσιακές εταιρείες που λειτουργούν με σκοπό το κέρδος.

Η ομότιμη παραγωγή συμβαίνει όταν άτομα και κοινότητες συστρατεύονται χωρίς να απαιτείται η άδεια κανενός, γύρω από την πραγματοποίηση ενός κοινού έργου και δημιουργούν κοινά αγαθά γνώσης (Wikipedia), κώδικα (ελεύθερο λογισμικό) και σχεδίων (ανοικτό hardware, ανοικτή και κατανεμημένη κατασκευή). Τα κοινά αγαθά και οι κοινότητες των παραγωγών τους, όταν επιτυγχάνουν, προσελκύουν μια συμμαχία επιχειρηματιών που τους προσθέτει εμπορευματική αξία, δημιουργεί κοινωφελείς εταιρείες που διαχειρίζονται την υποδομή και τα κάνει βιώσιμα. Όταν οι κοινότητες αυτές αρχίζουν να λειτουργούν έξω από την σχέση εντολής και ελέγχου αναπτύσσουν νέες μορφές διακυβέρνησης (την “ομότιμη διακυβέρνηση”) και νέες μορφές ιδιοκτησίας που υπερασπίζουν την κοινή εργασία από την ατομική ιδιοποίηση (την “ομότιμη ιδιοκτησία”).

Αυτή η νέα μορφή παραγωγής αξίας δημιουργεί τρία νέα σημαντικά παραδείγματα ανθρώπινης δραστηριότητας. Προκειμένου η συνεργασία να οργανωθεί χωρίς την άδεια κανενός, η συνεισφορά πρέπει να είναι ανοικτή και ελεύθερη. Έτσι η ομότιμη παραγωγή απαντά στο πρώτο πρόβλημα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, την τεχνητή σπάνη. Δεύτερο, προκειμένου να προσελκύσει συνεργάτες, η διαδικασία της παραγωγής χρειάζεται να είναι συμμετοχική. Με το τρόπο αυτό, η ομότιμη παραγωγή απαντά σε ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα του σημερινού συστήματος: το ότι η ίδια η εργασία εξακολουθεί να είναι οργανωμένη  με φεουδαρχικούς και αυταρχικούς τρόπους. Τέλος, το αποτέλεσμα της πρέπει να ανήκει στη σφαίρα των κοινών αγαθών, έτσι ώστε οι νεότερες γενιές να μπορούν να συνεχίζουν να εργάζονται συνεταιρικά.

Η ομότιμη παραγωγή αντιμετωπίζει αποτελεσματικά και το ζήτημα της βιωσιμότητας. Ενώ οι εταιρείες με σκοπό το κέρδος, σχεδιάζουν την προγραμματισμένη βραχυβιότητα του προϊόντος και προσπαθούν, στο βαθμό που μπορούν, να αγνοούν τις περιβαλλοντικές “εξωτερικότητες”, οι κοινότητες ανοικτού σχεδιασμού δεν έχουν απρεπή κίνητρα και από τη φύση τους έχουν την τάση να σχεδιάζουν στην κατεύθυνση της βιωσιμότητας.

Η δυναμική της νέας δυνατότητας είναι πιθανότατα γνωστή στους αναγνώστες. Η Wikipedia παρά τα δικά της προβλήματα, έχει σε μεγάλο βαθμό εκτοπίσει τις εγκυκλοπαίδειες που παράγονται με το σύστημα εντολής και ελέγχου. Το ελεύθερο λογισμικό έχει γίνει πρότυπο για την ανάπτυξη νέου λογισμικού. Τα πρώτα παραδείγματα “ανοικτού” hardware μπαίνουν στην αγορά.

Ένα παράδειγμα μπορεί να καταδείξει την εξέλιξη. Οι ιδιωτικές τηλεπικοινωνιακές εταιρείες έκαναν σχεδόν αδύνατη την ανάπτυξη ανεξάρτητων εφαρμογών και ζητούσαν έως και 90% των εσόδων. Το iPhone της Apple επιτρέπει την ανάπτυξη ανοικτών εφαρμογών αλλά ελέγχει με ισχυρό τρόπο την αποδοχή τους με την ιδιωτικά ελεγχόμενη πλατφόρμα του, και αυτή η μερική υιοθέτηση ανοικτών μοντέλων κατάστρεψε το παλιό μοντέλο. Τέλος η Google ανοίγει σχεδόν εντελώς το Android.

Παρ’ όλ’ αυτά, οι παίκτες της αγοράς θα προσπαθούν διαρκώς να περιφράξουν ένα κομμάτι της διαδικασίας, προκειμένου να δημιουργήσουν μια υπό έλεγχο σπανιότητα που μπορούν να πουλήσουν στη αγορά. Αλλά οι κοινότητες της ανοικτής γνώσης, του λογισμικού και του hardware που αποτελούν και την καρδιά της ομότιμης παραγωγής έχουν την δική τους αυτόνομη δύναμη. Όταν κατανοούν την δική τους κοινωνική δύναμη, μπορούν να αρχίσουν να συντάσσονται με μορφές οργάνωσης της φυσικής παραγωγής που είναι περισσότερο ευθυγραμμισμένες με το δικό τους ομότιμο έθος, όπως συνεταιρισμοί και εκφράσεις της οικονομίας αλληλεγγύης.

Με τον τρόπο αυτό, δεν είναι μόνο οι δικτυοκράτες καπιταλιστές που συντάσσονται με τις νέες παραγωγικές δυνατότητες, αλλά επίσης κοινωνικές δυνάμεις που είναι ξεκάθαρα μετακαπιταλιστικές.

Το παράδοξο της ομότιμης παραγωγής είναι ότι, όπως συνέβη με τη δουλοπαροικία και τον καπιταλισμό πριν απ’ αυτή, στην αρχή θα ενισχύσει την επιβίωση του παλαιού συστήματος που την έχει ανάγκη για να επιζήσει (δουλεία και φεουδαρχία αντίστοιχα). Την ίδια στιγμή ωστόσο και ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, η ομότιμη παραγωγή θα μεγαλώσει μέσα στο ίδιο το σύστημα και θα διαμορφώσει τις συνθήκες για την υπέρβασή του.

Η αναμόρφωση του DNA του παλαιού καταστροφικού συστήματος, δηλαδή η αναγνώριση των ορίων του πλανήτη και της ανάγκης για το ελεύθερο μοίρασμα της καινοτομίας, χρειάζεται ένα τρίτο βάθρο: την ανάγκη η αλλαγή να συνοδευτεί από κοινωνική δικαιοσύνη. Έτσι προτείνουμε στα κινήματα των εργατών και των αγροτών σ’ ολόκληρο τον κόσμο θα αρχίσουν να στοιχίζουν τους εαυτούς τους σύμφωνα με τη νέα μορφή παραγωγής, προκειμένου να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια βιώσιμη και δίκαιη κοινωνία συστρατευόμενα γύρω από τα ομότιμα κοινά αγαθά σε κάθε πεδίο της κοινωνικής δραστηριότητας.

Τα κοινωνικά συστήματα αλλάζουν όταν τμήματα, τόσο των διευθυντικών όσο και των παραγωγικών τάξεων, ξεκινούν να αναδιαμορφώνονται και η μεταμόρφωση στην κατεύθυνση της βασισμένης στα κοινά αγαθά ομότιμης παραγωγής ανοίγει μοναδικές απελευθερωτικές δυνατότητες. Η αριστερά πρέπει κατεπειγόντως να κατανοήσει αυτή τη μεταμόρφωση και να συνταχθεί με τις κοινότητες των ομότιμων παραγωγών που αγωνίζονται για μεγαλύτερη αυτονομία.

Eίχαμε αναφερθεί παλαιότερα στο κείμενο των Δαφέρμου και Σόντερμπεργκ για το κίνημα των χάκερς. Mόλις δημοσιεύτηκε στο wiki ολόκληρο το δοκίμιο στα Eλληνικά. Mπορείτε να το διαβάσετε εδώ.